فهرست ایستگاه های راه آهن تورنتو. متروی تورنتو سامانه ای متشکل از چهار خط حمل و نقل سریع زیرزمینی، سطحی و مرتفع در تورنتو و وان واقع در انتاریو، کانادا است که توسط کمیسیون حمل و نقل تورنتو ( TTC ) اداره می شود. این سامانه نخستین سامانهٔ متروی کانادا بوده است: نخستین خط این سامانه زیر خیابان یانگ با امتداد کوتاهی در امتداد خیابان فرانت ساخته شد و در سال ۱۹۵۴ با ۱۲ ایستگاه افتتاح شد. از آن زمان، این سامانه گسترش یافته و به بزرگ ترین سامانهٔ متروی کانادا از نظر تعداد ایستگاه ها، و با میانگین ۹۱۵٬۰۰۰ مسافر در روز در سه ماههٔ چهارم سال ۲۰۱۷، به دومین سامانهٔ شلوغ در این کشور تبدیل شده است. [ ۱] این سامانه در مجموع دارای ۷۵ ایستگاه عملیاتی و ۶۰ ایستگاه در دست ساخت دیگر است که ۲۸ ایستگاه آن ایستگاه های حمل و نقل ریلی سبک ( LRT ) در سطح خیابان ها خواهد بود و برای تعطیلی ۵ ایستگاه دیگر آن نیز برنامه ریزی شده است.
این سامانهٔ مترو شامل چهار خط ( از جمله خط ۳ که یک خط متروی سبک است ) و ۷۵ ایستگاه در مسیری به طول ۷۶٫۹ کیلومتر ( ۴۷٫۸ مایل ) است. [ ۲] تا تاریخ دسامبر ۲۰۲۲[ بروزرسانی] ، ۵۶ ایستگاه از ۷۵ ایستگاه این سامانه در دسترس هستند و برنامه هایی برای اطمینان از دسترسی به همه ایستگاه ها تا سال ۲۰۲۵ نیز تدوین شده است. [ ۳]
تا تاریخ دسامبر ۲۰۲۲[ بروزرسانی] سه خط جدید در این سامانه در دست احداث بوده اند که شامل دو خط قطار سبک و یک خط متروی سبک می شوند:
• خط ۵ اگلینتون، خطی با ۲۵ ایستگاه به طول ۱۹ کیلومتر ( ۱۲ مایل ) در امتداد خیابان اگلینتون، که قرار است در سال ۲۰۲۴ افتتاح شود. پروژه ای به طول ۹٫۲ کیلومتر ( ۵٫۷ مایل ) نیز برای گسترش خط به سمت غرب در دست ساخت است که قرار است در دههٔ ۲۰۳۰ افتتاح شود. [ ۴]
• خط ۶ فینچ وست، خطی با ۱۸ ایستگاه به طول ۱۱ کیلومتر ( ۶٫۸ مایل ) در امتداد خیابان فینچ غربی، برنامه ریزی شده برای افتتاح در سال ۲۰۲۳. [ ۵]
• خط انتاریو، خطی با ۱۵ ایستگاه به طول ۱۵٫۶ کیلومتر ( ۹٫۷ مایل ) از ایستگاه نمایشگاه تا ایستگاه ساینس سنتر، که قرار است در دههٔ ۲۰۳۰ افتتاح شود. [ ۶]
↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ایستگاه تنها دارای پایانهٔ منطقه ای ( غیر TTC ) است یا به آن متصل است ↑ زمین تحت مالکیت خصوصی اسمارت سنترز است[ ۲۰] ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ایستگاه دارای پایانه است، اما خارج از منطقهٔ پرداخت کرایه است
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاین سامانهٔ مترو شامل چهار خط ( از جمله خط ۳ که یک خط متروی سبک است ) و ۷۵ ایستگاه در مسیری به طول ۷۶٫۹ کیلومتر ( ۴۷٫۸ مایل ) است. [ ۲] تا تاریخ دسامبر ۲۰۲۲[ بروزرسانی] ، ۵۶ ایستگاه از ۷۵ ایستگاه این سامانه در دسترس هستند و برنامه هایی برای اطمینان از دسترسی به همه ایستگاه ها تا سال ۲۰۲۵ نیز تدوین شده است. [ ۳]
تا تاریخ دسامبر ۲۰۲۲[ بروزرسانی] سه خط جدید در این سامانه در دست احداث بوده اند که شامل دو خط قطار سبک و یک خط متروی سبک می شوند:
• خط ۵ اگلینتون، خطی با ۲۵ ایستگاه به طول ۱۹ کیلومتر ( ۱۲ مایل ) در امتداد خیابان اگلینتون، که قرار است در سال ۲۰۲۴ افتتاح شود. پروژه ای به طول ۹٫۲ کیلومتر ( ۵٫۷ مایل ) نیز برای گسترش خط به سمت غرب در دست ساخت است که قرار است در دههٔ ۲۰۳۰ افتتاح شود. [ ۴]
• خط ۶ فینچ وست، خطی با ۱۸ ایستگاه به طول ۱۱ کیلومتر ( ۶٫۸ مایل ) در امتداد خیابان فینچ غربی، برنامه ریزی شده برای افتتاح در سال ۲۰۲۳. [ ۵]
• خط انتاریو، خطی با ۱۵ ایستگاه به طول ۱۵٫۶ کیلومتر ( ۹٫۷ مایل ) از ایستگاه نمایشگاه تا ایستگاه ساینس سنتر، که قرار است در دههٔ ۲۰۳۰ افتتاح شود. [ ۶]
↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ایستگاه تنها دارای پایانهٔ منطقه ای ( غیر TTC ) است یا به آن متصل است ↑ زمین تحت مالکیت خصوصی اسمارت سنترز است[ ۲۰] ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ایستگاه دارای پایانه است، اما خارج از منطقهٔ پرداخت کرایه است
