فنازوسین ( انگلیسی: Phenazocine ) ( با نام های تجاری پرینادول، نارفن ) یک داروی ضددرد اپیوئیدی است که مربوط به پنتازوسین است و نمایه ای از اثرات مشابه دارد. [ ۱]
اثرات فنازوسین شامل بی دردی و سرخوشی است، همچنین ممکن است شامل بدحالی و توهم در دوزهای بالا باشد که به احتمال زیاد به دلیل اثر در گیرنده های κ - اپیوئیدی و σ است. [ ۲]
به نظر می رسد فنازوسین یک مسکن بسیار قوی تر با عوارض جانبی کمتر نسبت به پنتازوسین است که احتمالاً به دلیل نسبت اتصال μ/κ مطلوب تر است. فنازوسین مسکن بسیار قوی تری نسبت به پنتازوسین و سایر داروهای سری بنزومورفان است که احتمالاً به دلیل وجود یک جایگزین N - فناتیل است که به افزایش فعالیت μ - اپیوئیدی در بسیاری از کلاس های مسکن های اپیوئیدی معروف است. [ ۳]
در نتیجه، فنازوسین چهار برابر مورفین به عنوان یک مسکن قدرت دارد. همچنین باعث اسپاسم اسفنکتر اودی نمی شود و آن را برای درمان درد صفراوی یا پانکراس مناسب تر از مورفین می کند. [ ۴]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاثرات فنازوسین شامل بی دردی و سرخوشی است، همچنین ممکن است شامل بدحالی و توهم در دوزهای بالا باشد که به احتمال زیاد به دلیل اثر در گیرنده های κ - اپیوئیدی و σ است. [ ۲]
به نظر می رسد فنازوسین یک مسکن بسیار قوی تر با عوارض جانبی کمتر نسبت به پنتازوسین است که احتمالاً به دلیل نسبت اتصال μ/κ مطلوب تر است. فنازوسین مسکن بسیار قوی تری نسبت به پنتازوسین و سایر داروهای سری بنزومورفان است که احتمالاً به دلیل وجود یک جایگزین N - فناتیل است که به افزایش فعالیت μ - اپیوئیدی در بسیاری از کلاس های مسکن های اپیوئیدی معروف است. [ ۳]
در نتیجه، فنازوسین چهار برابر مورفین به عنوان یک مسکن قدرت دارد. همچنین باعث اسپاسم اسفنکتر اودی نمی شود و آن را برای درمان درد صفراوی یا پانکراس مناسب تر از مورفین می کند. [ ۴]
wiki: فنازوسین