فن سانتریفوژ یا هواکش سانتریفوژ به فنی گفته می شود که جریان گاز در آن به وسیله نیروی گریز از مرکز جابجا شود. فن های سانتریفوژ یا گریز از مرکز هوا را در جهت عمود بر محور گردش پروانه تخلیه می کنند. به عنوان یک قانون کلی این نوع فن در سیستم های کانال کشی شده با فشار بالا کاربرد دارد. هوای ورودی به موازات محور گردش پروانه وارد فن شده و با حرکت شعاعی به سمت پیرامون پروانه و نوک بالک ها حرکت می کند. همزمان با این حرکت، جریان هوا مقداری انرژی جنبشی دریافت می کند که افزایش فشار استاتیک را همزمان با آهسته شدن حرکت جریان هوا قبل از ورود به مسیر تخلیه را در پی دارد. فن های سانتریفوژ قابلیت عملکرد در مکان هایی که جریان هوا کثیف و دارای ناخالصی است یا دارای دمای بالا می باشند را دارند. اما مهمترین ویژگی این فنها توانایی آنها در غلبه بر افت فشار استاتیک بالا در سیستم های کانال کشی شده می باشد.
فن های سانتریفوژ از قسمت های زیر تشکیل یافته اند:
• حلزونی که پروانه داخل آن قرار می گیرد.
• پروانه که قسمت اصلی هواکش می باشد و وظیفه به جریان انداختن هوا را به عهده دارد. پروانه فن های سانتریفوژ عموماً به سه دسته طبقه بندی می شوند
• الکتروموتور که به عنوان نیروی محرک پروانه عمل می کند.
• صفحه برشی صفحه ای که در قسمت دهانه خروجی هواکش قرارگرفته و از بازگشت هوای تخلیه شده به داخل حلزونی جلوگیری می کند.
• قیفی که در قسمت دهانه ورودی هواکش قرار می گیرد و جهت افزایش بازدهی فن به کار می رود.
فن های سانتریفوژ با توجه به نوع پروانه به کار رفته درآنها به سه دسته تقسیم می شوند:
در این نوع پره ها رو به جلو و در جهت چرخش پروانه می باشد. تعداد پره های آن در مقایسه با پروانه های خم به عقب و شعاعی بیشتر می باشد. توان واقعی در این فن ها به علت ساختار پروانه آن، بیشتر از توان محاسبه شده برای فن می باشد. فن های دارای این نوع پروانه بیشتر در صنایع تهویه مطبوع و تهویه در ساختمانها و برجهای اداری و مسکونی ( که داری هوای تمیز است ) به کار می رود.
بازدهی این فن ها نسبت به فن های با پروانه خم به جلو بیشتر و دارای صدای کمتری می باشد و در آن توان واقعی با توان محاسباتی تقریباً برابر می باشد. پره ها در این نوع رو به عقب بوده و در خلاف جهت چرخش پروانه می باشد.
این نوع فن ها نسبت به فن های ذکر شده در بالا، دارای کمترین بازده بوده اما کاربرد آنها بیشتر برای هوای کثیف و انتقال مواد می باشد.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلففن های سانتریفوژ از قسمت های زیر تشکیل یافته اند:
• حلزونی که پروانه داخل آن قرار می گیرد.
• پروانه که قسمت اصلی هواکش می باشد و وظیفه به جریان انداختن هوا را به عهده دارد. پروانه فن های سانتریفوژ عموماً به سه دسته طبقه بندی می شوند
• الکتروموتور که به عنوان نیروی محرک پروانه عمل می کند.
• صفحه برشی صفحه ای که در قسمت دهانه خروجی هواکش قرارگرفته و از بازگشت هوای تخلیه شده به داخل حلزونی جلوگیری می کند.
• قیفی که در قسمت دهانه ورودی هواکش قرار می گیرد و جهت افزایش بازدهی فن به کار می رود.
فن های سانتریفوژ با توجه به نوع پروانه به کار رفته درآنها به سه دسته تقسیم می شوند:
در این نوع پره ها رو به جلو و در جهت چرخش پروانه می باشد. تعداد پره های آن در مقایسه با پروانه های خم به عقب و شعاعی بیشتر می باشد. توان واقعی در این فن ها به علت ساختار پروانه آن، بیشتر از توان محاسبه شده برای فن می باشد. فن های دارای این نوع پروانه بیشتر در صنایع تهویه مطبوع و تهویه در ساختمانها و برجهای اداری و مسکونی ( که داری هوای تمیز است ) به کار می رود.
بازدهی این فن ها نسبت به فن های با پروانه خم به جلو بیشتر و دارای صدای کمتری می باشد و در آن توان واقعی با توان محاسباتی تقریباً برابر می باشد. پره ها در این نوع رو به عقب بوده و در خلاف جهت چرخش پروانه می باشد.
این نوع فن ها نسبت به فن های ذکر شده در بالا، دارای کمترین بازده بوده اما کاربرد آنها بیشتر برای هوای کثیف و انتقال مواد می باشد.
wiki: فن سانتریفوژ