فلودیپین ( انگلیسی: Felodipine ) دارویی از نوع مسدودکننده کانال کلسیم است که برای درمان فشار خون بالا به کار می رود.
این دارو در سال ۱۹۷۸ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۸ برای استفاده پزشکی تأیید شد. [ ۲]
فلودیپین برای درمان فشار خون بالا و آنژین پایدار استفاده می شود. [ ۱] [ ۳]
برای افرادی که باردار هستند، نارسایی حاد قلبی دارند، دچار حمله قلبی شده اند، دریچه قلب مسدود شده است، یا دارای انسدادهایی هستند که جریان خون از قلب را مسدود می کند، نباید استفاده شود.
برای افراد مبتلا به نارسایی کبد، دوز باید کاهش یابد، زیرا فلودیپین توسط کبد دفع می شود.
تنها عارضه جانبی بسیار شایع که در بیش از ۱/۱۰ نفر رخ می دهد، درد و تورم در بازوها و پاها است.
عوارض جانبی رایج که در میان ۱٪ تا ۱۰٪ افراد رخ می دهد، شامل گرگرفتگی، سردرد، تپش قلب، سرگیجه و خستگی است.
فلودیپین می تواند التهاب لثه را تشدید کند.
فلودیپین توسط سیتوکروم P450 3A4 متابولیزه می شود، بنابراین موادی که CYP3A4 را مهار یا فعال می کنند می توانند به شدت بر میزان وجود فلودیپین تأثیر بگذارند.
مهارکننده های CYP3A4 که میزان فلودیپین موجود در هر دوز را افزایش می دهند، عبارتند از سایمتیدین، اریترومایسین، ایتراکونازول، کتوکونازول، مهارکننده های پروتئاز HIV و آب گریپ فروت. [ ۴]
فعال کننده های CYP3A4 که میزان فلودیپین موجود در هر دوز را کاهش می دهند، شامل فنی توئین، کاربامازپین، ریفامپین، باربیتورات ها، افاویرنز، نویراپین و خار مریم سنت جان هستند.
فلودیپین یک مسدودکننده کانال کلسیم است. همچنین مشخص شده است که فلودیپین به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید یا به عنوان یک آنتی مینرالوکورتیکوئید عمل می کند. [ ۵]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاین دارو در سال ۱۹۷۸ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۸ برای استفاده پزشکی تأیید شد. [ ۲]
فلودیپین برای درمان فشار خون بالا و آنژین پایدار استفاده می شود. [ ۱] [ ۳]
برای افرادی که باردار هستند، نارسایی حاد قلبی دارند، دچار حمله قلبی شده اند، دریچه قلب مسدود شده است، یا دارای انسدادهایی هستند که جریان خون از قلب را مسدود می کند، نباید استفاده شود.
برای افراد مبتلا به نارسایی کبد، دوز باید کاهش یابد، زیرا فلودیپین توسط کبد دفع می شود.
تنها عارضه جانبی بسیار شایع که در بیش از ۱/۱۰ نفر رخ می دهد، درد و تورم در بازوها و پاها است.
عوارض جانبی رایج که در میان ۱٪ تا ۱۰٪ افراد رخ می دهد، شامل گرگرفتگی، سردرد، تپش قلب، سرگیجه و خستگی است.
فلودیپین می تواند التهاب لثه را تشدید کند.
فلودیپین توسط سیتوکروم P450 3A4 متابولیزه می شود، بنابراین موادی که CYP3A4 را مهار یا فعال می کنند می توانند به شدت بر میزان وجود فلودیپین تأثیر بگذارند.
مهارکننده های CYP3A4 که میزان فلودیپین موجود در هر دوز را افزایش می دهند، عبارتند از سایمتیدین، اریترومایسین، ایتراکونازول، کتوکونازول، مهارکننده های پروتئاز HIV و آب گریپ فروت. [ ۴]
فعال کننده های CYP3A4 که میزان فلودیپین موجود در هر دوز را کاهش می دهند، شامل فنی توئین، کاربامازپین، ریفامپین، باربیتورات ها، افاویرنز، نویراپین و خار مریم سنت جان هستند.
فلودیپین یک مسدودکننده کانال کلسیم است. همچنین مشخص شده است که فلودیپین به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید یا به عنوان یک آنتی مینرالوکورتیکوئید عمل می کند. [ ۵]
wiki: فلودیپین