فلسفه آزتک. فلسفه آزتک ( انگلیسی: Aztec philosophy ) مکتبی از فلسفه بود که در فرهنگ آزتک توسعه یافت. [ ۱] کیهان شناسی آزتک دوگانه گرا بود. فلسفه آزتک نیز شامل اخلاق و زیبایی شناسی بود. ادعا شده است که سؤال اصلی در فلسفه آزتک این بود که مردم چگونه می توانند ثبات و تعادل را در دنیایی زودگذر بیابند. [ ۲]
فلسفه آزتک اومیتیوتل ( Ometeotl ) [ الف] را وحدتی می دید که زیربنای جهان است. اومیتیوتل همه چیز را شکل می دهد، حتی چیزهایی که در تقابل هم هستند، مانند روشنایی و تاریکی، زندگی و مرگ. این عناصر متقابل تجلی وحدتی به واسطه اومیتیوتل تلقی می شدند. اعتقاد به وحدت با عبارات دوگانه با ایده های مونیستی دیالکتیکی مشابه در فلسفه های غربی و شرقی مقایسه می شود. [ ۲]
کاهنان آزتک دیدگاهی پانانتئیستی نسبت به دین داشتند، اما مذهب رایج آزتک شرک بود. کاهنان خدایان مختلف را جنبه هایی از وحدت منفرد و متعالی تئوتل[ ب] می دیدند، اما توده ها اجازه داشتند بدون درک ماهیت واقعی و یکپارچه خدایان آزتک خود شرک کنند. [ ۲]
فیلسوفان آزتک به اخلاق با نگاه ایجاد تعادل تمرکز داشتند. به نظر می رسید که جهان دائماً با تئوتل در حال تغییر است. اخلاق بر یافتن مسیری برای داشتن یک زندگی متعادل متمرکز بود که ثبات جهان را در حال تغییر ایجاد می کرد. [ ۲]
فلسفه آزتک هنرها را راهی برای بیان ماهیت واقعی تئوتل می دانست. [ ۲] هنر اگر به نحوی درک بهتری از تئوتل را به ارمغان آورد، خوب تلقی می شد. [ ۲] شعر آزتک ارتباط تنگاتنگی با فلسفه داشت و برای بیان مفاهیم فلسفی استفاده می شد. [ ۲] [ ۳] در زیر نمونه ای از چنین شعری را که از ناواتل ترجمه شده است، می بینید:
هیچ کس برای ماندن روی این زمین نمی آید
بدن ما مانند درختان رز است -
آن ها گل می دهند، سپس پژمرده می شوند و می میرند.
اما دل های ما در بهار مثل گیاه است
زندگی می کنند و دوباره برای همیشه سبز می شوند.
جیمز مافی توضیح داده است که مفهوم زمان در آزتک ( مانند مفهوم مایاها ) یک جریان یکنواخت رو به جلو نیست که گذر آن را بتوان به دقت توسط یک ساعت یا دستگاه مشابه اندازه گیری کرد. [ ۴]
رویدادهای خاص موجودیت های مجزا و منحصربه فردی بودند که فقط به اتفاقاتی که بلافاصله قبل از آن ها رخ داده اند یا به رویدادهایی که بلافاصله پس از آن رخ داده اند مربوط می شوند. در شمارش تقویم ۲۶۰ روزه و ۳۶۰+۵ روزه موقعیت هایی که آن ها اتفاقاً اشغال کردند از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود. همچنین چرخه ۵۸۴ روزه زهره و در واقع «چرخه های رشد سنی» افراد درگیر ( که از تولد تا پیری ادامه داشت ) قابل توجه بود.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلففلسفه آزتک اومیتیوتل ( Ometeotl ) [ الف] را وحدتی می دید که زیربنای جهان است. اومیتیوتل همه چیز را شکل می دهد، حتی چیزهایی که در تقابل هم هستند، مانند روشنایی و تاریکی، زندگی و مرگ. این عناصر متقابل تجلی وحدتی به واسطه اومیتیوتل تلقی می شدند. اعتقاد به وحدت با عبارات دوگانه با ایده های مونیستی دیالکتیکی مشابه در فلسفه های غربی و شرقی مقایسه می شود. [ ۲]
کاهنان آزتک دیدگاهی پانانتئیستی نسبت به دین داشتند، اما مذهب رایج آزتک شرک بود. کاهنان خدایان مختلف را جنبه هایی از وحدت منفرد و متعالی تئوتل[ ب] می دیدند، اما توده ها اجازه داشتند بدون درک ماهیت واقعی و یکپارچه خدایان آزتک خود شرک کنند. [ ۲]
فیلسوفان آزتک به اخلاق با نگاه ایجاد تعادل تمرکز داشتند. به نظر می رسید که جهان دائماً با تئوتل در حال تغییر است. اخلاق بر یافتن مسیری برای داشتن یک زندگی متعادل متمرکز بود که ثبات جهان را در حال تغییر ایجاد می کرد. [ ۲]
فلسفه آزتک هنرها را راهی برای بیان ماهیت واقعی تئوتل می دانست. [ ۲] هنر اگر به نحوی درک بهتری از تئوتل را به ارمغان آورد، خوب تلقی می شد. [ ۲] شعر آزتک ارتباط تنگاتنگی با فلسفه داشت و برای بیان مفاهیم فلسفی استفاده می شد. [ ۲] [ ۳] در زیر نمونه ای از چنین شعری را که از ناواتل ترجمه شده است، می بینید:
هیچ کس برای ماندن روی این زمین نمی آید
بدن ما مانند درختان رز است -
آن ها گل می دهند، سپس پژمرده می شوند و می میرند.
اما دل های ما در بهار مثل گیاه است
زندگی می کنند و دوباره برای همیشه سبز می شوند.
جیمز مافی توضیح داده است که مفهوم زمان در آزتک ( مانند مفهوم مایاها ) یک جریان یکنواخت رو به جلو نیست که گذر آن را بتوان به دقت توسط یک ساعت یا دستگاه مشابه اندازه گیری کرد. [ ۴]
رویدادهای خاص موجودیت های مجزا و منحصربه فردی بودند که فقط به اتفاقاتی که بلافاصله قبل از آن ها رخ داده اند یا به رویدادهایی که بلافاصله پس از آن رخ داده اند مربوط می شوند. در شمارش تقویم ۲۶۰ روزه و ۳۶۰+۵ روزه موقعیت هایی که آن ها اتفاقاً اشغال کردند از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود. همچنین چرخه ۵۸۴ روزه زهره و در واقع «چرخه های رشد سنی» افراد درگیر ( که از تولد تا پیری ادامه داشت ) قابل توجه بود.
wiki: فلسفه آزتک