فلسطینی های عراق

فلسطینیان در عراق افرادی از نژاد فلسطینی هستند که بیشتر آنها پس از آوارگی ( نکبت ) سال ۱۹۴۸ در عراق اقامت داشته اند. [ ۱] پیش از سال ۲۰۰۳، تقریباً ۳۴۰۰۰ فلسطینی در عراق زندگی می کردند که عمدتاً در بغداد سکونت داشتند. با این حال ، از زمان جنگ ۲۰۰۳ عراق ، هرچند تعیین یک رقم دقیق دشوار است، این رقم بین ۱۰. ۰۰۰ تا ۱۳. ۰۰۰ تغییر دارد. [ ۲] [ ۳] [ ۴] وضعیت فلسطینیان در عراق پس از سقوط صدام حسین و به ویژه پس از بمب گذاری در حرم عسکریین در سال ۲۰۰۶ بدتر شد. از آن زمان ، با افزایش ناامنی در سراسر عراق ، آنها مورد آزار و اذیت و خشونت قرارگرفتند، گروه های شبه نظامی آن ها را برای رفتارهای ترجیحی تحت قانون حزب بعث ( نسبت به فلسطینیان ) هدف قرار دادند. [ ۵] در حال حاضر ، چندصد فلسطینی از عراق پس از ورود به اردن و سوریه، در اردوگاه های مرزی زندگی می کنند. دیگران در کشورهای ثالث اسکان داده شده اند. [ ۶]
تولد جامعه فلسطین در عراق معاصر به سال ۱۹۴۸ برمی گردد، زمانی که ارتش عراق که در فلسطین می جنگید ، با گروهی از فلسطینی ها که مجبور به ترک خانه های خود در حیفا و یافا شدند، به بغداد بازگشت. [ ۷] بعلاوه، برخی از روستائیان فلسطینی توسط ارتش عراق به زور به خدمت درآمده و به آنها و خانواده هایشان اجازه داده شد که در عراق سکونت پیداکنند. [ ۸] به دنبال جنگ شش روزه ی ۱۹۷۶ با اسرائیل ، موج دوم فلسطینیان به عراق پناهنده شدند. موج سوم و آخر نیز در سال ۱۹۹۱ پس از حمله عراق به کویت، هنگامی که فلسطینیان ساکن کویت فرار کردند، رخ داد. در طول سال ها ، فلسطینی های بسیاری نیز بودند که به دنبال کار به عراق آمدند. قبل از سال ۲۰۰۳ ، تقریباً ۲۵۰۰۰ پناهنده ی فلسطینی ثبت شده در عراق زندگی می کردند. [ ۹] در دسامبر ۲۰۱۰ ، تقریباً ۱۰ هزار فلسطینی در عراق باقی ماندند که اکثرشان در بغداد و حومه آن زندگی می کردند. [ ۱۰]
عراق عضو کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو در مورد حمایت از پناهندگان نیست. فلسطینی ها هرگز از طرف مقامات عراقی جایگاه رسمی دریافت نکردند، اما دولت عراق با استفاده از پروتکل کازابلانکا اتحادیه عرب در سال ۱۹۶۵ به آن ها درجه از حمایت و مساعدت اعطا کرد. [ ۱۱] در دوران حکومت صدام حسین ، فلسطینیان اجازه اقامت، دسترسی کامل به خدمات دولتی از جمله مراقبت های بهداشتی و آموزشی اعطا شد و همچنین اجازه کار داشتند. دولت همچنین اسناد سفر ویژه ای را برای پناهندگان فلسطینی صادر کرد، که به آن ها اجازه می داد آزادانه در سراسر عراق سفر کنند، اما ترک کشور بسیار دشوار بود. [ ۷] برخی نهادهای سیاسی و فرقه ای ادعا می کنند که در رژیم بعثی با فلسطینیان رفتار مطلوبی شده است. [ ۹] دولت مجتمع های مسکونی ویژه ای بنا کرد و اقامتگاه هایی با رایانه ی دولتی برای فلسطینی ها فراهم کرد. فلسطینی ها نیز از خدمت سربازی معاف بودند. همچنین به دانشجویان فلسطینی بورسیه اعطا می شد که آنها را قادر می سازد در دانشگاه های خاص تحصیل کنند. [ ۱۲] ( پس از حمله ی عراق به کویت ) در طول سال های تحریم اقتصادی در دهه ۱۹۹۰، دولت عراق قیمت اجاره را مسدود کرد، و مالکان عراقی را مجبور کرد اجاره آپارتمان خود را به فلسطینی ها با حداقل ۱ دلار در ماه پرداخت کنند. این امر موجب کینه ی مردم عراق نسبت به فلسطینی ها شده بود.