فعل کمکی اصلی یا فعل معین ( auxiliary verbs ) معمولاً قبل از یک فعل دیگر ( فعل اصلی ) در جمله قرار می گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی می باشد. افعال کمکی به دو دسته فعل های کمکی اصلی ( مثل be, have, do ) و فعل های کمکی وجهی ( must, ought to , would , used to, shall, should, may, might, can, be able to, have ( got ) to, could, will ) تقسیم می شوند.
زبان انگلیسی چهار فعل کمکی اصلی دارد. این افعال عبارتند از: be, do, have و will
توانایی:
Can:بر توانایی در زمان حال دلالت دارد و گذشته آن Could است.
David can drive.
Be able to:بر توانایی دلالت دارد و در همه زمان ها می تواند بیاید.
. She was able to drive
. Jack is able to swim
. Linda will be able to play basketball
توصیه:
Should, Ought to:برای نصیحت کردن یا توصیه دادن به کسی برای انجام کاری از این دو فعل کمکی استفاده می کنیم و از had better در توصیه های ضروری تر استفاده می کنیم.
. You should brush your teeth every night
. He ought to study more
. We'd better not smoke
( We'd مخفف We had )
ضرورت
Must, Have to:از این دو فعل کمکی برای ضرورت استفاده می شود. Must در مواقعی که یک شخص قدرتی دارد یا یک عمل را برای شخصی بسیار ضروری می داند استفاده می شود و از Have to در صحبت های عامیانه بیشتر استفاده می شود. از Had to و will have to در زمان گذشته و آینده برای و برای سوم شخص از Has to استفاده می کنیم.
. You must be there at 2A. M
. You mustn't be lazy
. She has to help him
• از Have got to یا Gotta در صحبت های عامیانه بسیار استفاده می شود.
امکان
May:از این فعل کمکی زمانی که ۵۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می کنیم.
. I may go there
Might, Could:از این دو فعل کمکی زمانی که ۲۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می کنیم.
. They might be killed
Must, Can't, Couldn't:از این افعال زمانی که از اتفاق افتادن عملی ۹۰٪ اطمینان داریم استفاده می کنیم ولی از Must در موارد مثبت و از دو فعل دیگر در موارد منفی استفاده می کنیم.
. It couldn't be John!He was out
حدس و گمان
نسبت به اطمینان ما به یک مطلب از افعال couldn't, can't, must, have ( got ) to, may, might از چپ به راست از ۱۰۰٪ تا ۰٪ برای حدس زدن در مورد آن مطلب استفاده می کنیم.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفزبان انگلیسی چهار فعل کمکی اصلی دارد. این افعال عبارتند از: be, do, have و will
توانایی:
Can:بر توانایی در زمان حال دلالت دارد و گذشته آن Could است.
David can drive.
Be able to:بر توانایی دلالت دارد و در همه زمان ها می تواند بیاید.
. She was able to drive
. Jack is able to swim
. Linda will be able to play basketball
توصیه:
Should, Ought to:برای نصیحت کردن یا توصیه دادن به کسی برای انجام کاری از این دو فعل کمکی استفاده می کنیم و از had better در توصیه های ضروری تر استفاده می کنیم.
. You should brush your teeth every night
. He ought to study more
. We'd better not smoke
( We'd مخفف We had )
ضرورت
Must, Have to:از این دو فعل کمکی برای ضرورت استفاده می شود. Must در مواقعی که یک شخص قدرتی دارد یا یک عمل را برای شخصی بسیار ضروری می داند استفاده می شود و از Have to در صحبت های عامیانه بیشتر استفاده می شود. از Had to و will have to در زمان گذشته و آینده برای و برای سوم شخص از Has to استفاده می کنیم.
. You must be there at 2A. M
. You mustn't be lazy
. She has to help him
• از Have got to یا Gotta در صحبت های عامیانه بسیار استفاده می شود.
امکان
May:از این فعل کمکی زمانی که ۵۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می کنیم.
. I may go there
Might, Could:از این دو فعل کمکی زمانی که ۲۰% از چیزی مطمئن هستیم استفاده می کنیم.
. They might be killed
Must, Can't, Couldn't:از این افعال زمانی که از اتفاق افتادن عملی ۹۰٪ اطمینان داریم استفاده می کنیم ولی از Must در موارد مثبت و از دو فعل دیگر در موارد منفی استفاده می کنیم.
. It couldn't be John!He was out
حدس و گمان
نسبت به اطمینان ما به یک مطلب از افعال couldn't, can't, must, have ( got ) to, may, might از چپ به راست از ۱۰۰٪ تا ۰٪ برای حدس زدن در مورد آن مطلب استفاده می کنیم.
