فشرد

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
شرد (۱ بار)
ف (۲۹۹۹ بار)

«شَرِّد» از مادّه «تَشرید» به معنای پراکنده ساختن توأم با اضطراب است; یعنی آن چنان به آنها حمله کن که گروه های دیگر از دشمنان و پیمان شکنان متفرق گردند و فکر حمله را از سر بیرون کنند.
به سر خود رفتن. تشرید: راندن و طرد کردن . یعنی اگر کفار پیمان شکن را در جنگ گیر آوردی به وسیله آنها کسانی را که در پشت سر آنها اند بران شاید متذکر باشند یعنی با آنها طوری سخت رفتار کن تا دیگران از ترس رانده شوند و طمع در پیمان شکنی نکنند. در نهج البلاغه خطبه 136 فرموده «وَاللّهِ لَیُشَرِّ دَنَّکُمْ فی اَطْرافِ الْاَرْضِ» به خدا شما را در اطراف زمین متفرق می‏کندو از این ابی الحدید نقل شده که آن اشاره به عبدالملک مروان است. این کلمه در کلام اللّه یک دفعه آمده است .

پیشنهاد کاربران

منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست
واژه ی فشرد از ریشه ی واژه ی اَفشاردن فارسی هست.
این واژه فِشرد فارسی هست با فَشَرّد که عربی هست فرق دارد.
شرد ( ۱ بار )
...
[مشاهده متن کامل]

ف ( ۲۹۹۹ بار )
�شَرِّد� از مادّه �تَشرید� به معنای پراکنده ساختن توأم با اضطراب است; یعنی آن چنان به آنها حمله کن که گروه های دیگر از دشمنان و پیمان شکنان متفرق گردند و فکر حمله را از سر بیرون کنند.
به سر خود رفتن. تشرید: راندن و طرد کردن . یعنی اگر کفار پیمان شکن را در جنگ گیر آوردی به وسیله آنها کسانی را که در پشت سر آنها اند بران شاید متذکر باشند یعنی با آنها طوری سخت رفتار کن تا دیگران از ترس رانده شوند و طمع در پیمان شکنی نکنند. در نهج البلاغه خطبه 136 فرموده �وَاللّهِ لَیُشَرِّ دَنَّکُمْ فی اَطْرافِ الْاَرْضِ� به خدا شما را در اطراف زمین متفرق می‏کندو از این ابی الحدید نقل شده که آن اشاره به عبدالملک مروان است. این کلمه در کلام اللّه یک دفعه آمده است .
wikialkb: فَشَرّد
منبع. دانشنامه اسلامی
لینک کتاب فرهنگ واژه های اوستا
قرار می می دهم چون واژه درش دوستان می تواند بررسی کنید و ببینید
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

فشردفشردفشردفشرد
منابع• https://archive.org/details/1_20221023_20221023_1515
فشار داد