فرگشت انسانی نوین

فرگشت انسانی نوین یا فرگشت انسانی اخیر ( به انگلیسی: Recent human evolution ) به سازگاری فرگشتی، انتخاب جنسی و طبیعی، و رانش ژنتیکی در جمعیت های انسان خردمند، از زمان جدایی و پراکندگی آنها در پارینه سنگی میانی در حدود ۵۰۰۰۰ سال پیش، اشاره دارد. برخلاف تصور رایج، نه تنها انسان ها هنوز در حال فرگشت هستند، بلکه فرگشت آنها از آغاز کشاورزی سریع تر از همیشه بوده است. [ ۱] [ ۲] [ ۳] پیشنهاد شده است که فرهنگ انسانی به عنوان یک نیروی انتخابی در فرگشت انسان عمل می کند و آن را سرعت می بخشد. [ ۴] با این حال، این مورد مناقشه است. [ ۵] [ ۶] با مجموعه داده های به اندازه کافی بزرگ و روش های پژوهشی نوین، دانشمندان می توانند تغییرها در فراوانی یک آلل را که در یک زیرمجموعه کوچک از جمعیت در طول یک عمر اتفاق می افتد، که کوتاه ترین مقیاس زمانی معنی دار در تکامل است، مطالعه کنند. [ ۷] مقایسه یک ژن معین با ژن های دیگر، به ژنتیک دانان توانایی می دهد تا تعیین کنند که آیا این ژن تنها در انسان به سرعت در حال فرگشت است یا خیر. به عنوان مثال، در حالی که DNA انسان به طور متوسط ۹۸٪ با DNA شامپانزه یکسان است، منطقه به اصطلاح انسان شتاب گرفته 1 ( HAR1 ) که در رشد مغز نقش دارد، تنها ۸۵٪ مشابه است. [ ۲]