فرهنگ سری لانکا عناصر مدرن را با جنبه های سنتی آمیخته و به دلیل تنوع منطقه ای آن شناخته شده است. فرهنگ سریلانکا مدتهاست که تحت تأثیر میراث تروادادا بودیسم از هند گذشته، و میراث این آیین به ویژه در مناطق جنوبی و مرکزی سریلانکا قوی است. تأثیرات فرهنگی جنوب هند به ویژه در شمالی ترین مناطق کشور به چشم می خورد. تاریخ اشغال استعمار نیز بر هویت سریلانکا اثر برجسته ای گذاشته است که عناصر پرتغالی، هلندی و انگلیس با جنبه های مختلف سنتی فرهنگ سریلانکا در هم آمیخته اند. علاوه بر این، فرهنگ اندونزی نیز بر برخی جنبه های فرهنگ سریلانکا تأثیر گذاشته است. از نظر فرهنگی، سریلانکا، به ویژه مردم سیناله، پیوندهای محکمی با هند و آسیای جنوب شرقی دارد. [ ۱]
این کشور دارای یک سنت هنری غنی است و دارای اشکال خلاق و مشخص است که شامل موسیقی، رقص و هنرهای تجسمی می شود. فرهنگ سریلانکا در سطح بین المللی با کریکت، آشپزی سریلانکایی، یک عمل طب هالیستی، نمادنگاری مذهبی مانند پرچم بودایی و صادرات مانند چای، دارچین و سنگهای قیمتی و همچنین یک صنعت گردشگری قوی همراه است. سری لانکا روابط طولانی مدت با شبه قاره هند دارد که می توان ان در پیش از تاریخ ردیابی کرد. جمعیت سریلانکا به طور عمده شامل قوم سینهالی با اقلیت های قابل توجهی تامیل، هندی تامیل، سریلانکا مالایی و اقلیت های بورگر وجود دارد. [ ۲]
تاریخچه سری لانکا با تاریخچه شبه قاره وسیع هند و مناطق اطراف آن در هم تنیده است و شامل مناطقی از جنوب آسیا، جنوب شرق آسیا و اقیانوس هند است.
اولین بقایای انسانی که در جزیره سریلانکا یافت شده است مربوط به حدود ۳۵۰۰۰ سال پیش ( مرد بالانگودا ) است. دوره نخستین تاریخی تقریباً از قرن ۳ آغاز می شود و براساس تواریخ های پراکریث مانند ماهاوامسا، دیپاوامسا و کولاوامسا است. آنها تاریخچه را از زمان ورود سینالیسی ( هندوستان اروپایی ) از شمال هند شرح می دهند اولین اسناد اسکان در جزیره در این تواریخ ها یافت می شود. این تواریخ ها مربوط به دوره پس از تأسیس پادشاهی تامباپانی در قرن ششم قبل از میلاد توسط نخستین اجداد سینالیسی ها است. اولین حاکم سریلانکا از پادشاهی آنورادپورا، پاندوکابایا، برای قرن چهارم پیش از میلاد ثبت شده است. آیین بودایی در قرن ۳ قبل از میلاد توسط آرهات مهیندا ( فرزند امپراتور هندوستان آشوکا ) در این سرزمین معرفی شد. اولین حاکم تامیل پادشاهی آنورادپورا، اللان ( الارا ) ، یک مهاجم بود که برای قرن ۲ قبل از میلاد ثبت شده است.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاین کشور دارای یک سنت هنری غنی است و دارای اشکال خلاق و مشخص است که شامل موسیقی، رقص و هنرهای تجسمی می شود. فرهنگ سریلانکا در سطح بین المللی با کریکت، آشپزی سریلانکایی، یک عمل طب هالیستی، نمادنگاری مذهبی مانند پرچم بودایی و صادرات مانند چای، دارچین و سنگهای قیمتی و همچنین یک صنعت گردشگری قوی همراه است. سری لانکا روابط طولانی مدت با شبه قاره هند دارد که می توان ان در پیش از تاریخ ردیابی کرد. جمعیت سریلانکا به طور عمده شامل قوم سینهالی با اقلیت های قابل توجهی تامیل، هندی تامیل، سریلانکا مالایی و اقلیت های بورگر وجود دارد. [ ۲]
تاریخچه سری لانکا با تاریخچه شبه قاره وسیع هند و مناطق اطراف آن در هم تنیده است و شامل مناطقی از جنوب آسیا، جنوب شرق آسیا و اقیانوس هند است.
اولین بقایای انسانی که در جزیره سریلانکا یافت شده است مربوط به حدود ۳۵۰۰۰ سال پیش ( مرد بالانگودا ) است. دوره نخستین تاریخی تقریباً از قرن ۳ آغاز می شود و براساس تواریخ های پراکریث مانند ماهاوامسا، دیپاوامسا و کولاوامسا است. آنها تاریخچه را از زمان ورود سینالیسی ( هندوستان اروپایی ) از شمال هند شرح می دهند اولین اسناد اسکان در جزیره در این تواریخ ها یافت می شود. این تواریخ ها مربوط به دوره پس از تأسیس پادشاهی تامباپانی در قرن ششم قبل از میلاد توسط نخستین اجداد سینالیسی ها است. اولین حاکم سریلانکا از پادشاهی آنورادپورا، پاندوکابایا، برای قرن چهارم پیش از میلاد ثبت شده است. آیین بودایی در قرن ۳ قبل از میلاد توسط آرهات مهیندا ( فرزند امپراتور هندوستان آشوکا ) در این سرزمین معرفی شد. اولین حاکم تامیل پادشاهی آنورادپورا، اللان ( الارا ) ، یک مهاجم بود که برای قرن ۲ قبل از میلاد ثبت شده است.
wiki: فرهنگ در سری لانکا