فرشاد

افراسیاب ؛
افرازیاب ، فراز یاب ، فراز یافته ، افروز ، فروزان ، افروخته ، افراشته ، فرشته ، فَراش ، فرشید ، فرشاد ، فرا شده ، ورا شده ، برا شده ، بار شده ، بالا شده ، فَرّاش ، فراشیان ، فرش و. . .
در فرهنگ غنی و تمدن کهن ایران باستان کلمه ی فرش تحت عنوان قالی از جهت یک کالای برافراشته شده و فرشید و ورا شده و دارای کیفیت برای فروش در فروشگاه دارای معنا و مفهوم می باشد.
در قرآن مبین نیز اصطلاح فراش الارض به معنی برافراشته شدن زمین دارای منظور می باشد.
اگر بخواهیم مسیر ایجاد ساختمان کلمه ی افراسیاب را از طریق قانون و قواعد ایجاد کلمات دنبال کنیم بدینصورت قابل تبیین خواهد بود ؛
فراز یافته ، برافراشته شده ، افراشتگی یابیده شده ، فرزانه شده ، فروزان شده ، دارای فراست، واراسته شده و. . .
از طریق قانون و قواعد نگارش کلمات در خصوص تبدیل شدن و تغییر ریخت دو حرف ( س ش ) و ارتباط دو کلمه ی افراسیاب و افراشتگی همانند کلماتی از قبیل دانش ، دانس ، دانستن و غیره می باشد.
نام درخت افرا نیز بر مبنای برافراشته بودن و دارای فراز بودن می باشد.
دو کلمه ی فراز و فرود دو جهت از مفهوم بالا و پایین بودن را به ما نشان می دهد.
از طریق مفهوم کلمه ی فراز منشعب از کلمه ی فارس و فراست، به کلمه ی فرزانه و فروزان با یک معنا و مفهوم مشترک می توانیم برسیم.
از طریق قانون جهش حروف به سمت حروف ناهمگون منشعب از قانون قلب ها در خصوص دو حرف ( ز خ ) مانند کلماتی از قبیل ؛ دوخت و دوز یا ساخت و ساز یا سوخت و سوز و. . . کلمه ی افروختن و افروزش قابل مشاهده است.
پس در یک تعریف خلاصه برای کلمه ی افراسیاب به شخصی این کلمه گفته می شود که دارای خصوصیت فرزانگی و فرازیافتگی و برافراشته بودن بوده باشد.
از طریق قانون حذف و اضافه حروف در ایجاد ساختمان کلمات ، کلمه ی افرا و فراز با دو ساختمان و یک محتوای مشترک در کلماتی مثل افراشته و برافراشته و فرشته و فروزان و افروز و افروخته قابل مشاهده می شود.
مصدر مزدوج کلمات مذکور دو حرف ( ف ر ) می باشد.
حرف ف در این مصدر به دلیل محل مشترک صدور آوا قابل تبدیل به حرف و می باشد.
بر همین مبنا مفهوم وَر آمدن و برآمدگی و بارآمدن قابل مشاهده می شود.
دو حرف ( و ب ) در کلمه ی ورآمدگی و برآمدگی همانند کلماتی از قبیل ورداشتن و برداشتن یا دروازه بان و دربازه بان و. . . می باشد.

به معنی شاد؛ ولی فره شاته در اوستای امروز نیست؛ که شاید در زمان خودش بوده است؛ ولی فرشاد یا فره شه یا همان کامیابی، فراتر از شادی است؛ یعنی شادی مدت دار است؛ زیرا در پیروزی است که شادی دوام بیش تری دارد تا مثلا یک جشن عروسی یا تولد.

هرکسی به یک فرشاد در زندگیش نیاز دارد.