فال گوش

/fAlguS/
معنی انگلیسی:
augury by means of listening to the chance remarks of passers-by

لغت نامه دهخدا

فالگوش. ( اِ مرکب ) عملی که زنان در شب چهارشنبه سوری کنند، و آن ایستادن بر سر چهارراه ها و تفأل و تطیر به گفتار عابرین باشد. ( یادداشت بخط مؤلف ). به آواز مردم گوش گذاشته از سخن آنها فال گرفتن. ( آنندراج ). رجوع به فال و فال کلند شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) عملی که زنان در شب چهارشنبه سوری برای اطلاع از آینده ( ازدواج بهبود مرض و غیره ) کنند و آن چنان است که نیت کنند و در سر چهارراهی ایستند و بسخن نخستین کسانی که از آنجا رد شوند گوش دهند و همان را تعبیر کنند .

فرهنگ عمید

ایستادن در جایی و پنهانی گوش کردن به حرف های دیگران برای تفٲل زدن به آن ها، به ویژه در شب چهارشنبه سوری.

پیشنهاد کاربران

فالگوش یک رسم قدیمی و عامیانه در فرهنگ ایرانی است با دو معنی مرتبط:
۱. فالگوش گرفتن ( رسم و باور ) :
در شب های خاص ( مثل شب چله، چهارشنبه سوری، یا شب سال نو ) ، شخص برای گرفتن فال و پیش گویی از سرنوشت خود، به سر کوچه یا چهار راه می رود و به اولین جمله ای که از عابران یا همسایه ها می شنود، فال خود را تعبیر می کند. اگر جمله مثبت باشد، به معنی خوبی و اقبال است و اگر منفی باشد، به معنی نحوست.
... [مشاهده متن کامل]

2. معنای عامیانه عمومی:
هر نوع گوش دادن پنهانی و دزدکی به مکالمه دیگران ( بدون آگاهی آنها ) با نیت کنجکاوی یا پیش گویی.

استراق سمع
شنود