غرو

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲(بار)
چسبیدن. «غَرَی السَّمَنُ قَلْبَهُ غَرْواً: لزق به وغَطَّاهُ» پیه به قلبش چسبید و آن را پوشاند. مجمع تصریح می‏کند که اصل کلمه به معنی لصوق و چسبیدن است در نهایه آمده: «فَکَاَنَّما یَغْری فی صَدْری» گویا به سینه‏ام می‏چسبد . «اَغْرَیْنا» به معنی القاء و انداختن است به طوری که بچسبد و جدا نشود یعنی دشمن و کینه را تا قیامت میان آنها انداختیم از آیه روشن می‏شود که نصاری تا قیامت خواهند ماند حتی در زمان حضرت ولی عصر «علیه‏السلام» (به طور اقلیت) و نیز پیوسته با هم دشمن خواهند بود. چون اختلاف مذهبی دارند و آن پیوسته موجب عداوت و کینه است. . «اغراء» در آیه به معنی خواندن به اخذ شی‏ء است تا تحریض و ترغیب (مجمع) گویند: «اغراه به: اولعه به وحّضه علیه» «مرجفون» به معنی شایعه پراکنان است که با اخبار دروغ مردم را متزلزل می‏کنند ظاهراً آیه درباره مردمان مزاحم به زنان و شایعه پراکنان است یعنی: اگر منافقان و مریض قلبان از مزاحمت زنان بس نکنند و اگر شایعه پراکنان از ارعاب دست برندارند تو را بر آنها برمی انگیزیم (و دستور اخراج یا قتلشان را به دست تو صادر می‏کنیم) سپس در مدینه جز اندکی با تو مجاورت نکنند (فقط فاصله دستور و اخراج یا قتل را در مدینه می‏مانند). از این ماده فقط دو کلمه فوق در قرآن وجود دارد.