غارنشین

/qArneSin/

معنی انگلیسی:
cave man, troglodyte, cave-dweller

لغت نامه دهخدا

غارنشین. [ ن ِ ] ( نف مرکب ) کسی که در غار نشیند. مردمی که در ازمنه ماقبل تاریخی در غار و شکافهای کوه می زیستند. رجوع به غارنشینی شود.

فرهنگ فارسی

( صفت ) کسی که در غار زندگی کند .

فرهنگ عمید

کسی که در غار زندگی کند.

دانشنامه آزاد فارسی

غارنشین (troglodyte)
اصطلاحی از یونانی باستان، برای اطلاق به ساکنان غار. این اصطلاح برای نامیدن برخی از اقوام روستانشین قفقاز، اتیوپی، و بخش جنوبی دریای سرخ، در مصر، به کار می رفت.

مترادف ها

caveman (اسم)
غارنشین

troglodyte (اسم)
وحشی، غارنشین، انسانهای غارنشین

troglodytic (صفت)
غارنشین، غارزی

پیشنهاد کاربران

واژه غارنشین پیوند بر مردمان فراپیشین است واژه غار به چیز های که من شنیده ام ریشه پارسی دارد و در اوستا "gārha" نوشته میشده است
و واژه دهار که به چم غار و دره است همسو با واژه غار است
و یک واژه سنسکریت هم داریم "g�rh" هم سو با واژه بالا است که آشیانه ، کاشانه است ، چم غار یا دهار هم به جایی میگویند که جانوری میتواند در آن زندگی کند ، پناهگاه.
...
[مشاهده متن کامل]

در پلهوی واژه غار "gār" نوشته میشده است و
که انگار غار با غور ، گور ، کور همسان است
که یکی از کاربران در پیشنهاد های واژه غور نوشته است :
گور ( فرو رفتن در خاک )
کور ( فرو رفتن در تاریکی )
غور ( ژرف اندیشیدن )
غار ( فرو رفتن در دل کوه )
خور ( فرود آمدن نور آفتاب )
پس میتوانیم واژه غارنشین را همتا های دیگر هم داشته باشیم :
کنام نشین ، دهارنشین
غار نشین : کسی که در غار زندگی میکند
دهارنشین : کسی که در دره زندگی میکند یا در غار
کنام نشین : کسی که در پناهگاهی یا جایی پنهان زندگی میکند