عنوان دوک

بزرگ بودند. قبایل توتونی، که در نیمه دوم سده پنجم میلادی بر ویرانه های امپراتوری روم حکومتهای خود را برپا کردند، این عنوان را برای اطلاق به حکمرانان مناطق بزرگ قبیله نشین خود مورد استفاده قرار دادند. بتدریج، مفهوم دوک مضمون کاملاً فئودالی و سرزمینی یافت. در اواخر سده نهم میلادی، سرزمین قبایل توتونی به پنج دوک نشین قبیله ای تقسیم میشد: لوترینگن ( لورن ) در غرب رود راین، ساخسن ( ساکسون ) در شمال، فرانکن در مرکز، سوابیا در جنوب غربی، و بایرن ( باواریا ) در جنوب شرقی. در کاربرد این عنوان، نام یک منطقه بزرگ بر آن افزوده میشود؛ مانند دوک نورفولک که به معنی: خان بزرگ منطقه نورفولک است. همسر دوک، دوشس خوانده میشود. در پایان سده بیستم، صرفنظر از عناوین دوکی که امروزه از میان رفته است، مانند دوک مونتاگ، و بجز دوک های عضو خاندان سلطنتی، ۹ عنوان دوک انگلستان وجود دارد. این عناوین به ترتیب زمان پیدایش به شرح زیر است: نورفولک، سامرست، ریچموند، گرافتون، بوفورت، سن آلبانس، بدفورد، دونشایر، روتلند. هشت عنوان دوک اسکاتلند وجود دارد: هامیلتون، باکلو، لنوکس، کوئینزبری، آرگیل، اثول، مونتروز، راکسبرگ. شش عنوان دوک بریتانیای کبیر وجود دارد: مارلبورو، براندون، پورتلند، منچستر، نیوکاسل، نورثامبرلند. دو عنوان دوک ایرلند وجود دارد: لینستر و ابرکورن. و شش عنوان دوک پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند نیز وجود دارد: ولینگتون، ساترلند، وستمینستر، گوردون، آرگیل و فایف. امروزه، سه عنوان دوک ریچموند، لنوکس و گوردون به یک نفر تعلق دارد و در واقع او حامل سه عنوان دوکی است. دوک باکلو در عین حال دوک کوئینزبری نیز هست؛ و دوک هامیلتون دوک براندون نیز هست. بدینسان، در مجموع در بریتانیا و ایرلند ۳۱ عنوان دوکی وجود دارد که متعلق به ۲۵ دوک است. خاندانهای کنونی دارای عنوان دوک از طریق پیوندهای خویشاوندی بهم پیوسته هستند و با سایر اعضای سلسله مراتب اشرافی بریتانیا نیز پیوند خویشاوندی عمیق دارند.