عماء
لغت نامه دهخدا
عماء. [ ع َم ْ ما] ( ع ص ) دراز و درازقامت. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ): جاریة عماء؛ دختر تام الخلقه درازقامت. ( ناظم الاطباء ) ( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ) ( از متن اللغة ). نخلة عماء؛ خرمابن دراز. ( ناظم الاطباء ) ( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). عمیمة. رجوع به عَمیمة شود. ج ، عُم .
فرهنگ معین
دانشنامه عمومی
عماء (کیهان). عماء ( انگلیسی: Chaos ) ، لایه زیرین و ماده اولیه جهان است، پیش از خلقت.
عماء و نظم، دو نیاز جهان هستی هستند و در نابرابری این دو، جهان ممکن است از بین برود.
عماء ( هاویه ) ، به معنی ( فضای ) نامحدودی است که مقدم بر وجود جهان است.
مثل گفتاری که در بخش اول سفر تکوین آمده است به این مضمون که «زمین خراب و خالی بود و بر سطح زمین تاریکی بود»
گروهی از اسطوره آفرینش، در خصوص آفرینش جهان از نظر بن مایه و دست آویزهای اولیه ای که برای ساخت جهان وجود داشته، چنین گفته اند:
در آغاز فقط خدای آفریننده بود که جهان را از آشوب به نظم درآورده است. [ ۱] [ ۲]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفعماء و نظم، دو نیاز جهان هستی هستند و در نابرابری این دو، جهان ممکن است از بین برود.
عماء ( هاویه ) ، به معنی ( فضای ) نامحدودی است که مقدم بر وجود جهان است.
مثل گفتاری که در بخش اول سفر تکوین آمده است به این مضمون که «زمین خراب و خالی بود و بر سطح زمین تاریکی بود»
گروهی از اسطوره آفرینش، در خصوص آفرینش جهان از نظر بن مایه و دست آویزهای اولیه ای که برای ساخت جهان وجود داشته، چنین گفته اند:
در آغاز فقط خدای آفریننده بود که جهان را از آشوب به نظم درآورده است. [ ۱] [ ۲]
wiki: عماء (کیهان)
پیشنهاد کاربران
عماء: لایه زیرین و ماده اولیه جهان پیش از خلقت موجودات جهانیان است.
عماء که از آن با هاویه نیز یکی می دانند، به فضای نامحدودی می گویند که مقدم بر وجود جهانیان است.
عماء که از آن با هاویه نیز یکی می دانند، به فضای نامحدودی می گویند که مقدم بر وجود جهانیان است.
ابر در زبان عِبری با حروف لاتین به شکل anan نوشته میشود، البته بر اساس سایت های آلمانی زبان. حال اگر حرف n را از آخر کلمه بر داریم و آنرا کنار n در وسط بگذاریم به شکل anna در میاید و اگر دو n را به هم
... [مشاهده متن کامل]
... [مشاهده متن کامل]
پیوند بزنیم و آنرا به حرف m تبدیل کنیم آنگاه به شکل ama در میاید و یکی از شاخه ها یا ساقه های وسطی n ها اضافی خواهد بود که میتواند برداشته شود و به علامت همزه " ء " تبدیل گردد. آنگاه حرف a در اول کلمه میتواند به حرف ع تبدیل شود و a در آخر کلمه بصورت حرف الف نوشته شود و سرانجام به صورت عماء در آید، مثل اَل اَله به الله. پدیده ی ابر در داستان های تَورای قوم یهود نقش بسزائی را بازی کرده است و قبل از تولد پیامبر اسلام در سرزمین حجاز، ادیبان و شاعران و حکیمان و عارفان قوم عرب با آن داستان ها و نقش ابر آشنائی داشته و در آن زمان هم بخش های از تورات و حتا ایوانگلی های چهارگانه ( اناجیل اربعه ) اقوام مسیحی به زبان لاتین ترجمه شده و موجود بوده اند. بهر حال خود من بر این باورم که واژه های مفرد و جمع عِبری و عِبریان در اصل و ریشه و در زبان اقوام فارسی زبان سومر و ایلام به شکل اَبری و اَبریان تلفظ میشده و به خاندان و تبار یا ایل ابراهیم ( آبراهام ) اطلاق میگردیده که ریشه در نام خود وی در دوران کودکی و نوجوانی داشته به شکل اَبرَم ( Abram ) که از دیدگاه و به زبان پدر و مادر فارسی زبان سومری به معنای ابرِ من، یعنی ابرِ سایه - و باران بخش من بوده. قوم یهود پس از بازگشت از مصر بسوی سرزمین کنعان حدود چهل سال در صحرای سینا سرگردان بوده و ابر در طی آن اقامت طولانی مدت بر اساس مندرجات تَورا ( تورات ) نقش های بسیار مهمی را در ارتباط متقابل یَهوَه ملقب به آقا یا سرور دنیا و موسا بازی کرده است. حتا ایسا هم به شنوندگان کلام خود، وعده داده است که در آخر زمان فرزند انسان یعنی خود وی با شکوه و جلال فراوان سوار بر یک ابر مجلل از آسمان روی زمین فرو خواهد آمد. منظور اینکه واژه ی عربی عماء به معنای ابر و اقتباس آن در کلام و حکمت و عرفان دینی در رابطه با فیض های اقدس و مقدس حق تعالی یا الله به احتمال قریب به یقین در پیوند نقش ابر در تَورا و ایوانگلی های چهارگانه قرار دارد. میگویند برای اولین بار آبراهام یا ابراهیم خدا را بصورت آقا یا سرور دنیا خطاب می نموده و نه موسا.