عفراه

( عفراة ) عفراة. [ ع ِ ] ( ع ص ) مرد پلید کربز. || ( اِ ) موی میانه سر. ( منتهی الارب ) . تک مویهایی که در وسط سر روییده باشد. ( از اقرب الموارد ) . || به معنی عفریة است در انسان و خروس. ( از اقرب الموارد ) . رجوع به عفریة شود.
منبع. لغت نامه دهخدا