عطف به ماسبق


برابر پارسی: برگشت به گذشته، بازگشت به گذشته

معنی انگلیسی:
ex post facto

دانشنامه آزاد فارسی

عَطف به ماسَبَق
قانون مجموعۀ مقرراتی است که توسط مقام صالح (معمولاً پارلمان یا مجلس) برای اموری که در آینده پیش می آید تصویب می شود. قانون بعد از تصویب به اجرا درمی آید و مادام که رسماً فسخ نشده، معتبر و قابل اجراست. به عبارت دیگر، اثر قانون نسبت به آینده است و شامل اموری که قبل از تصویب قانون رخ داده نمی شود، مگر این که خود قانون گذار اجازه دهد. این مفهوم را اصل عطف به ماسبق نشدن (برنگشتن به آنچه در گذشته رخ داده) گویند. مادۀ ۴ قانون مدنی می گوید: «اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ماقبل خود اثر ندارد، مگر این که در خود قانون مقررات خاصی نسبت به این موضوع اتخاذ شده باشد». اصل عطف به ماسبق نشدن قانون مبتنی بر عدالت است، زیرا اصل بر این است که مردم در معاملات و روابط خود آزادند و هر کاری مجاز و مباح است، مگر قانون آن را منع کند یا جرم بشناسد. قاعدۀ «قبح عقاب بلابیان»، که در فقه وجود دارد، شبیه همین اصل حقوقی است.

مترادف ها

retroactive (صفت)
عطف به ماسبق، معطوف به گذشته، پس کنشی

پیشنهاد کاربران

پس نگری، پسنگری
رجوع به گذشته
فقط یک بار تکرار شدن
بازگشت به گذشته
این کَلاپ ( = جمله ) اربی است و پارسی آن اینهاست:
آسَتی ãsati ( سنسکریت: آسَتّی )
سَمسَرگ samsarg ( سنسکریت: سَمسَرگَ )
سَمریوگ samriog ( سنسکریت: سَمپرَیوگَ )

بپرس