عراقی

Irak با تلفظ ایراک به زبان امروز آلمانی و فارسی قدیمی بصورت تفکیکی؛ ای را ک. حرف ک در ردیف حروف الفبای فارسی معادل عدد ۲۵ میباشد با همان دو تلفظ مساوی با ۱۰ و جمع رقمی مساوی با ۷.
ای مخفف این، ضمیر دو شخص مفرد که اشاره به هر فرد انسانی، چه زن و چه، چه پسر بچه و چه دختر بچه و هر کودک و نوجوان و جوانی، داشته و را علامت یا نشانه ی مفعول بی واسته.
لذا عراق و ایراک هر دو به روش بازی کابلا ساخته شده اند؛ اولی با حروف الفبای عربی و دومی فارسی.
عراق به روش بازی کابلا به زوج های دنیوی به شکل های مرد و زن ؛ مرد و مرد ؛ زن و زن داشته که در کنار هم ۲۰ بُعدی و هرکدام به تنهائی ۱۰ بُعدی میباشند، مشتمل بر ۵ بُعد مردانه و ۵ بعُد زنانه؛ جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی یا جاودانه.
ایراک به روش بازی کابالا اشاره به هر مرد و هر زن بطور مستقل از هم و به تنهائی داشته که هرکدام دارای ۱۰ بُعد ( ۵ تا مردانه و ۵ تا زنانه ) میباشند و عدد ۷ احتمالا به آسمان ها و زمین های هفتگانه و هرآنچه که بین آنهاست.
این معانی به روش بازی کابلا به احتمال قریب به یقین از نام سرزمین باستانی کلده استخراج گردیده اند که توسط اجداد فارسی زبان ایلامی - سومری آبراهام یا ابراهیم و خود وی به شکل کُلده تلفظ و بیان میشده و کُلدانیان به معنای دانایان یا آگاهان به کُل.
لذا عراقی و ایراکی هر دو در اصل و ریشه یعنی از دیدگاه واژه سازان کابلاباز به معنای زیر بوده: باورمندان به نفوس مجرد یا من های دهگانه ی هرکدام از افراد انسانی مشتمل بر ۵ من مردانه و ۵ من زنانه.
حال ! این سوال را میتوان در حضور متدین عراقی طرح نمود که آیا هنوز به قصه ی افسانه ای بابا آدم و ننه حوای حضرات موسا یا ایسا و محمّد باور دارند یا به این قصه ی حقیقی و پنهانی که ریشه در سرزمین ایران ( و بعضا هندوستان ) در اعصار دور دست تاریخ فراباستان داشته و در حال رنسانس یا تولد دوباره بسر میبرد.
شاید معقول و منطقی تر باشد که این سوال در حضور ۱۰ چیان خودی مطرح گردد.