عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّهِ حَیَائِی رَأْفَتُکَ وَ رَحْمَتُکَ ( فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی )
ذخیره ام در سختیها با کمی حیا همانا رأفت و رحمت توست.
"عُدَّه" به معنی ابزار، وسیله، دارایی و ذخیره به کار می رود و در عبارت مذکور، همه ی این معانی، به نوعی صحیح است. یعنی تنها دارایی، یا ذخیره، یا ابزار و یا وسیله ی بنده در سختی ها ( برای رهایی از تنگناها ) رأفت و رحمت خداوند است و امید بنده با وجود حیای اندکش در برابر خداوند و برغم معصیت و عصیانش از اوامر و احکام الهی، به رأفت و رحمت اوست.
... [مشاهده متن کامل]
فعل "اُعِدَّت" یعنی "مُهَیّا و ذخیره و آماده شده است" و از همان ریشه ی "عُدَّه" است.
سوال، دلیل کمی حیا بنده چیست ؟
در این فراز از دعا با دقت در ابتدای عبارت پاسخ روشن است: حُجَّتِی یَا اللَّهُ فِی جُرْأَتِی عَلَى مَسْأَلَتِکَ مَعَ إِتْیَانِی مَا تَکْرَهُ جُودُکَ وَ کَرَمُکَ وَ عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّهِ حَیَائِی رَأْفَتُکَ وَ رَحْمَتُکَ
در ابتدای بخش می فرماید این بنده به خودش جرأت انجام اموری را می دهد که برای خدا ناخوشایند است و این بی حیائی که در ادامه بیان می فرماید ناظر به همان است. یعنی دلیل انجام دادن اموری که مرضی خدا نیست و ارتکاب گناهان به سبب کمی حیای بنده است. اگر چنین نبود از انجام دادن این کارها خجالت می کشید و به خودش اجازه نمی داد که نافرمانی خدا کند. ( برگرفته از برنامه کاربردی پاسخگو )
ذخیره ام در سختیها با کمی حیا همانا رأفت و رحمت توست.
"عُدَّه" به معنی ابزار، وسیله، دارایی و ذخیره به کار می رود و در عبارت مذکور، همه ی این معانی، به نوعی صحیح است. یعنی تنها دارایی، یا ذخیره، یا ابزار و یا وسیله ی بنده در سختی ها ( برای رهایی از تنگناها ) رأفت و رحمت خداوند است و امید بنده با وجود حیای اندکش در برابر خداوند و برغم معصیت و عصیانش از اوامر و احکام الهی، به رأفت و رحمت اوست.
... [مشاهده متن کامل]
فعل "اُعِدَّت" یعنی "مُهَیّا و ذخیره و آماده شده است" و از همان ریشه ی "عُدَّه" است.
سوال، دلیل کمی حیا بنده چیست ؟
در این فراز از دعا با دقت در ابتدای عبارت پاسخ روشن است: حُجَّتِی یَا اللَّهُ فِی جُرْأَتِی عَلَى مَسْأَلَتِکَ مَعَ إِتْیَانِی مَا تَکْرَهُ جُودُکَ وَ کَرَمُکَ وَ عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّهِ حَیَائِی رَأْفَتُکَ وَ رَحْمَتُکَ
در ابتدای بخش می فرماید این بنده به خودش جرأت انجام اموری را می دهد که برای خدا ناخوشایند است و این بی حیائی که در ادامه بیان می فرماید ناظر به همان است. یعنی دلیل انجام دادن اموری که مرضی خدا نیست و ارتکاب گناهان به سبب کمی حیای بنده است. اگر چنین نبود از انجام دادن این کارها خجالت می کشید و به خودش اجازه نمی داد که نافرمانی خدا کند. ( برگرفته از برنامه کاربردی پاسخگو )
عُدَّت: توشه، ساز و برگ.
عُدَّتِی: توشه ام، سازو برگم.
یَا عُدَّتِی فِی کُرْبَتِی وَ یَا صَاحِبِی فِی شِدَّتِی ( از دعای یَا عُدَّتِی فِی کُرْبَتِی )
ای توشه ام در شدت اندوه، و ای همدمم در سختیها.
... [مشاهده متن کامل]
یَا عُدَّتِی فِی شِدَّتِی یَا حَافِظِی فِی غُرْبَتِی یَا مُونِسِی فِی وَحْدَتِی یَا وَلِیِّی فِی نِعْمَتِی ( از دعای مشلول )
ای توشه ام در سختی، ای نگهدارم در غربت، ای همدمم در تنهایی، ای سرپرستم در نعمت.
یَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِی ( از دعای جوشن کبیر فراز ۱۱ )
ای توشه ام در سختی، ای امیدم در ناگواری، ای همدمم در وحشت.
یَا سَادَتِی وَ مَوَالِیَّ إِنِّی تَوَجَّهْتُ بِکُمْ أَئِمَّتِی وَ عُدَّتِی لِیَوْمِ فَقْرِی وَ حَاجَتِی إلَی اللَّهِ ( از دعای توسل )
ای آقایان و سرورانم، من به شما پیشوایان و توشه هایم برای روز تنگدستی روی آوردم، و نیازم به سوی خداست.
وَ عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّهِ حَیَائِی رَأْفَتُکَ وَ رَحْمَتُکَ ( از دعای ابو حمزه ثمالی )
و سازو برگم در سختیها با کمی حیا همانا رأفت و رحمت توست.
عُدَّتِی: توشه ام، سازو برگم.
یَا عُدَّتِی فِی کُرْبَتِی وَ یَا صَاحِبِی فِی شِدَّتِی ( از دعای یَا عُدَّتِی فِی کُرْبَتِی )
ای توشه ام در شدت اندوه، و ای همدمم در سختیها.
... [مشاهده متن کامل]
یَا عُدَّتِی فِی شِدَّتِی یَا حَافِظِی فِی غُرْبَتِی یَا مُونِسِی فِی وَحْدَتِی یَا وَلِیِّی فِی نِعْمَتِی ( از دعای مشلول )
ای توشه ام در سختی، ای نگهدارم در غربت، ای همدمم در تنهایی، ای سرپرستم در نعمت.
یَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِی ( از دعای جوشن کبیر فراز ۱۱ )
ای توشه ام در سختی، ای امیدم در ناگواری، ای همدمم در وحشت.
یَا سَادَتِی وَ مَوَالِیَّ إِنِّی تَوَجَّهْتُ بِکُمْ أَئِمَّتِی وَ عُدَّتِی لِیَوْمِ فَقْرِی وَ حَاجَتِی إلَی اللَّهِ ( از دعای توسل )
ای آقایان و سرورانم، من به شما پیشوایان و توشه هایم برای روز تنگدستی روی آوردم، و نیازم به سوی خداست.
وَ عُدَّتِی فِی شِدَّتِی مَعَ قِلَّهِ حَیَائِی رَأْفَتُکَ وَ رَحْمَتُکَ ( از دعای ابو حمزه ثمالی )
و سازو برگم در سختیها با کمی حیا همانا رأفت و رحمت توست.