عجفاء

لغت نامه دهخدا

عجفاء. [ ع َ ] ( ع ص ) مؤنث اعجف. لاغر. || زمین بی خیر. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).

بَیْنَ المُمِخَّةِ والعَجْفَاء.
مجمع الامثال، ج1 ص 110