عایق

بیرکُور یا بیرگُور: دور نگهدارنده از سیج ( خطر ) آذرخش؛ دور نگهدارنده از سیج ( خطر ) برق
دوشمینگور ( دُشمِنگُور بخوانید ) یا دوشمینکور ( دُشمِنکُور بخوانید ) : دور نگهدارنده از بداندیش و دشمن
گُور یا کُور: در گویش آذری کُور به نابینا گفته می شود و در گویش پارسی کوُر به نابینا می گویند شاید به این چیم که از سیج دیدن و خواهش به دور نگهداشته شده است. در گویش آذری به مقبره، گُور می گویند و در گویش پارسی به آن گوُر می گویند چون خاک و وَی ( هوا ) و آب و آتش پاک را از آلودگی نسا ( لاشه و کالبد مرده ) به دور نگه می دارد. با این همه، گفتنی است که در ایران پیش از اسلام، زرتشتیان مردگان خود را در جایی بر روی تخته سنگها در دسترس کرکس و لاشخورها می گذاشتند تا جانوران آنها را بخورند و
سپس استخوانها را در جایی به نام اوستودان ( اُستخواندان ) گرد می آوردند و از این رو شاید کاربری گور برای این چیم دستکم برای زرتشتیان ارجمند میهنمان تازگی داشته باشد، اگرچه در ایران پیش از اسلام دین ها و آیینهای گوناگونی بودند که من درباره آیین آنها درباره مردگان چیزی نی دانم.
درباره عایق های آب، خاک، آتش، و وَی ( هوا ) بهتر است ما دستور نیاکانمان را پیروی کنیم:
گُوراب یا کُوراب: کشتی؛ عایق آب
برای پرهیز از یکی شدن واژگان می توانیم بنویسیم:
گُوراُو یا کُوراُو: عایق آب
گُورآتَخش یا کُورآتَخش: عایق آتش
گُوروَی یا کُوروَی: عایق هوا
گُورخاک یا کُورخاک: عایق خاک
من بَند را برای آببَندی و . . . به کار نمی برم چون به آتش بستن و به آب بستن با این کاربری همخوانی ندارد.

گُوریدَن/ کُوریدَن/ گُوریتَن/ کُوریتَن ( کُور - یا گُور - ) : دور نگه داشتن ( از گزند و سیج چیزی ) ، زینهاردن، در امان نگه داشتن
گُوردار یا کُوردار: دور نگهداشتنی، زینهاردنی، قابل در امان نگهداشتن، در امان نگه داشتنی
گُورین یا کُورین: دور نگهداشتنی، زینهاردنی، قابل در امان نگه داشتن، در امان نگه داشتنی
گُوریگ یا گُوریک یا کُوریک یا کُوریگ: دور نگهداشتنی، زینهاردنی، قابل در امان نگهداشتن، در امان نگهداشتنی؛ بسته به دور نگهداشتن، بسته به در امان نگه داشتن، زینهارشی
گُوریدار/ گُوریتار/ کُوریدار/ کُوریتار: دور نگه دارنده، زینهارنده، در امان نگه دارنده
گُوراک/ گُوراگ/ کُوراک/ کُوراگ: کُورا ( نام رودی است در جمهوری آذربایجان کنونی ) ، دور نگه دارنده، زینهارنده، در امان نگه دارنده
گُوران یا کُوران: دور نگه دارنده، زینهارنده، در امان نگه دارنده؛ شاید واژه قُرآن از این واژه برگرفته شده است، چون سوره ( سُورَگ ) و آیه ( آیَگ ) و فردوس ( معرّب پردیس ) و سفینه ( سپینَگ ) هم چنین همانندیهایی دارند و این همه جَدیشنیگ ( تصادفی ) نمی تواند باشد! در زبان انگلیسی هم به قرآن، کُوران گفته می شود
گُوریر یا کُوریر ( می توانند گُورِر یا کُورِر هم خوانده شوند ) : دور نگه دارنده؛ زینهارنده، در امان نگه دارنده
گُوریشن یا کُوریشن: دور نگه داشتن، زینهاردن، در امان نگه داشتن
گُوریشنیک یا گیوریشنیگ یا کُوریشنیک یا کُوریشنیگ: دور نگه دارنده، زینهارنده، در امان نگه دارنده؛ دور نگهداشتنی، زینهاردنی، قابل در امان نگه داشتن، در امان نگه داشتنی؛ بسته به دور نگه داشتن، زینهارشی، بسته به در امان نگه داشتن
گُوریشنیه یا کُوریشنیه: دور نگه داشتن، زینهاردن، در امان نگه داشتن
گُوریشنیها یا کُوریشنیها: با دور نگه داشتن ( از سیج و گزندو . . . ) ، با زینهاردن، با در امان نگه داشتن
گُورَک یا کُورَگ یا کُورَک یا گُورَگ: ابزاری برای دور نگه داشتن، ابزاری برای زینهاردن، ابزاری برای در امان نگه داشتن؛ محفظه، کوره
کُورینَک/ کُورینَگ/ گُورینُک/ گُورینَگ: ابزاری برای دور نگه داشتن ( از سیج و گزند و . . . ) ، ابزاری برای زینهاردن، ابزاری برای در امان نگه داشتن
پَدیشگُور یا پَدیشکُور: ابزاری برای دور نگه داشتن ( از گزند و سیج و . . . ) ، ابزاری برای زینهاردن، ابزاری برای در امان نگه داشتن
گُورید/ کُورید/ گُوریت/ کُوریت: دور نگه داشت، زینهارید، در امان نگه داشت؛ دور نگه بدارید، بزینهارید، در امان نگه بدارید؛ دور نگه داشتن، زینهاردن، در امان نگه داشتن؛ دور نگه داشته شده، زینهارده شده، در امان نگه داشته شده
گُوریدَک/ گُوریدَگ/ کُوریدَک/ کُوریدَگ: دور نگه داشته، زینهارده، در امان نگه داشته؛ دور نگه داشته شده، زینهارده شده، در امان نگه داشته شده، ایمن، محفوظ
گُورگاه یا گُورگاس: جای دور نگه داشتن از گزند یا سیج و . . . ، زینهارگاه، جای در امان نگه داشتن
گُورخانَگ: جای دور نگه داشتن از گزند یا سیج و . . . ، زینهارخانه، جای در امان نگه داشتن
- گُور: دور نگه دارنده از چیزی ( ناخواسته و ناگوار ) یا کسی ( ناخواسته و ناگوار ) که پیش از این پسوند می آید
اکنون این پرسش پیش می آید که واژه گُوراب که به چیم کشتی است، پس چرا آبگُور نشده است با چیم دور نگه دارنده از آب؟ شاید پاسخ این پرسش آن باشد که در ایران کهن باور بر این بوده است که آب و خاک و وَی ( هوا ) و ایز ( حتّی ) آتش سپَنناگ ( مقدّس ) هستند و نباید آلوده و ناپاک شوند و این است که موبدان زرتشتی که آتش را نگهداری و نگهبانی می کنند، روبندی بر سیمایشان دارند
و در ایران کهن ما آناهیتا را داریم که ایزد آب است و آلودن آب گناه است. از این همانند کُورَش ( او را در امان بدار ) ، در نامیدن کشتی هم این فرهنگ ستایش و پرستاری آب اوسکارده شده و کاروَر ( دخیل ) بوده است و کشتی را ابزاری برای دور نگه داشتن آب رود و دریا و اوکیان ( اُقیانوس ) از ناپاکی و آلودگی، شاید ناپاکی و آلودگی مرگ و نَسا ( کالبد مرده ) در پی فرورفتن در آب برشمرده اند.

یا به عبارتی به چیزهایی که مانع عبور برق یا حرارت می شوند در این موارد عایق به معنای نارسانا است ولی در کل، عایق معنی مانع می دهد و عوایق جمع کلمه ی عایق است و معنی موانع می دهد و گاها این دو کلمه همراه هم می آیند چنان که در عبارت مقابل آمده است: موانع و عوایق باعث می شد که کار به کندی پیش رود.

عایق بندی=ویهازِش ( گُهازِش )
عایق=ویهازگَر ( گُهازگر ) یا ویهازنده ( گُهازنده )
نا عایق= رسانا=هازَنده