طپانچه

بدان اضافه می شود به شکل تپانچه و به معنی فرو رونده کوچک در می آید وجه تسمیه آن بدلیل اینست که در قدیم سلاحهای آتشین سر پر بودند یعنی داخل لوله توپ و تفنگ پارچه را با سنبه فرو می کردند بعد باروت ریخته و گلوله می گذاشتند و با آتش زدن فتیله سلاح گلوله پرتاب می کرد و چون سلاح کمری از توپ و تفنگ کوچکتر بود بدان تپانچه میگفتند منبع زبان تورکی و لغتنامه شاهمرسی اما تپانچه به معنی سیلی و چک فارسی است و از دو قسمت ته و پنجه تشکیل یافته و با مشخصات سیلی مطابقت می کند