طابور

لغت نامه دهخدا

طابور. ( ترکی ، اِ ) صف. فوج. کتیبة. ( دراری اللامعات ).

فرهنگ معین

[ تر. ] (اِ. ) ۱ - صف ، فوج . ۲ - کتیبه .

پیشنهاد کاربران

طابور عاصمه یا مرکز اونیامویزی در تانزانیا است. سدیدالسلطنه مفاتیح الادب فی تواریخ العرب بخش عمان ص236
طابورا درست می باشد