وابط
ضعف ؛
اگر به فلسفه و نحوه ی پیدایش کلمه ی ضعف بپردازیم و به پیچ و تاب و تلاطم حروف در کلمه ی ( ضعف ) در آبراه سیال حروف و مفاهیم در پهنه ی واژگان که منتهی به دریای لغات می شود با مصدر ثلاثی ( ض ع ف ) از طریق قانون لاتین در پاتیل کلمات و سخن کلمات با قانون اولویت آواز نسبت به نگارگری حروف گوش کنیم و دقت داشته باشیم تا ببینیم چه کلماتی را می توانیم از این آبراه صید کنیم و با مفهوم مشترک موازی آن به معنی مقدار و میزان نیرو و توان و انرژی و قدرت در زوایا و جهات و ابعاد کاربردی مختلف به کلماتی از قبیل ؛ ( ضعف تأسف اسفناک تواضع فضیحت موضوع موضع وضعیت وضوع موعظه فَزَع مضاعف اضافه اسفند افزودن افزایش ) خواهیم رسید.
... [مشاهده متن کامل]
سه حرف ( ض ع ف ) در کلمه ی ضعف از طریق قانون قلب ها به دلیل نقطه و محل مشترک صدور آوای آنها جهت ایجاد کلمات در جهات و زوایا و موقعیت های کاربردی مختلف قابل تبدیل به حروف ( س ح و ) می باشد.
البته قانون حکمت نگارش و صورتگری حروف جهت ایجاد کلمات در خصوص حرف ( ض ) با ریخت و نگارش ( ز ) در دو کلمه ی افزودن و اضافه اعمال شده است.
کلمه ی تأسف با ریخت تغییر شکل یافته ی آن تعضف منشعب از کلمه ی ضعف به معنی ناتوانی از جهت عدم افزایش توانبخشی و یاری رسانی به شخص مخاطب می باشد.
اصطلاح اینکه گفته می شود متاسفم از جهت ضعف و عدم توانایی برای یاری رساندن و کاری نمودن برای شخص مخاطب دارای معنا و مفهوم می باشد.
کلمه ی اَسفناک به معنی بسیار تأسف برانگیز که یک کانسپت کلامی متشکل از دو کلمه ی اسف و ناک می باشد از جهت بسیار ضعیف بودن یک مسیله که مورد نظر بوده باشد می باشد و پسوند ناک در کلمه ی اسفناک به معنی بالا بودن و بسیار بودن و بیشتر بودن ضعف و ناتوانی از جهت در قُلّه قرار گرفتن این موضوع در کلمه ی نوک می باشد که در اصطلاح رایج نوک کوهستان و نوک منقار در پرندگان در مکالمات و مکاتبات یک اصطلاح رایج و نام آشنایی می باشد.
از مفهوم کلمه ی ناک در اصطلاح ناک زدن موتور در خودروها در زمانی استفاده می شود که موتور از تنظیم در آمده باشد و این حالت باعث ایجاد ارتعاش و نوک زدن و ضربات متوالی و انتقال به بدنه خودرو و لرزش های پی در پی می شود.
همچنین معنا و مفهوم کلمه ی تواضع که نمایانگر یک وضعیت رفتار ی مودبانه مرتبط با کلمه ی ضعف است از این جهت می باشد که یک وضعیت ضعیف تر و پایین تر برای نشان دادن احترام و عرض ادب مد نظر باشد.
دو کلمه ی موضع و وضعیت مرتبط با مفهوم کلمه ی ضعف، میزان و محدوده ی توانایی و قدرت را در جملات برای ما ایجاد می کند.
کلمه ی مضاعف و اضافه در کلمه ی ( به اضافه ) با مفهوم از ضعف در آوردن و افزایش نیرو با کلمه ی مرتبط افزودن دارای اشتراک مفهوم می باشد.
اصطلاح فحش و فضیحت یعنی سخنی که باعث ضعیف شدن شخصیت انسان می شود.
اصطلاح جَزَع و فَزَع که اشاره به یک وضعیت رفتاری حاصل از ناتوانی دارد کلمه ی جزع در این اصطلاح از عاجز بودن و عَجْز و ناتوانی دارای معنا و مفهوم می باشد و کلمه ی فَزَع نیز از ضعف و ناتوانی دارای مفهوم می باشد ولی در نقطه ی مقابل معنای کلمه ی فزع با مفهوم ناتوانی کلمه ی وضوع و موعظه و مضاعف دارای مفهوم افزایش توان می باشد.
کلمه ی موعظه که در فرهنگ لغت به معنی پند و نصیحت ترجمه و برگردان شده است از جهت افزودن و اضافه نمودن و مضاعف شدن اطلاعات و راهنمایی شدن برای شخص نصیحت شونده می باشد.
کلمه ی وضوء با ریخت وضوع در اعمال عبادی ما مسلمانان از جهت شارژ شدن انرژی و نیرو و توان از دست رفته و ضعیف شده در طول روز برای کسب و افزایش آرامش معنوی می باشد.
و نهایتاً با تعاریف فوق با مفهوم اضافه شدن میزان توان در فرهنگ نامگذاری ها کلمه ی اسفندیار با ریخت ( اضاف وَند یار ) به معنی اضافه و اندود شدن یاری و دریافت نمودن انرژی از طبیعت و توانمند شدن و دارای بار و انرژی و نیروی اضافه دارای معنا و مفهوم می باشد.
در کلمه ی اسفند که نام یکی از ماه های شمسی ما نیز می باشد پسوند ( اَند ) برگرفته از کلمه ی اَندود با اصطلاح رایج گل اندود منشعب از مفهوم اندوختن به معنی دریافت نمودن و مالامال شدن می باشد
دو کلمه ی اندوختن و انداختن با دو بار معنایی مخالف از یک ریشه به معنی دریافت و پرداخت یا به دست آوردن و از دست دادن همانند کلمه ی ضعیف و اضافه در مبحث نیرو و توان دارای یک معنای مشترک به صورت موازی و غیرانطباقی در دو جهت مخالف می باشد.
در پناه خالق کلمات موفق و پیروز باشید.
فترت
ضِعف:دوبرابر، دوچندان
اَضعاف جمع ضِعف است و معنای آن دوبرابر ها ، دوچندان ها است
ضعف. [ ض ِ ] ( ع اِ ) یک مثل چیز و ضِعْفاه دو مثل آن. یا ضعف مانند چیزی است هر قدر که زیاده باشد، و منه یقال : لک ضِعفه و یریدون مِثلیه او ثلثة امثاله لأنه زیادة غیرمحصورة. و قوله تعالی : یضاعف لها العذاب ضعفین ( قرآن 30/33 ) ؛ یعنی سه عذاب. ( منتهی الارب ) . مانند. ( دهار ) ( منتخب اللغات ) . دو برابر. دو برابر چیزی. زیاده بر چیزی. ( منتخب اللغات ) . دوچندان. ( دهار ) ( مهذب الاسماء ) . دوتا. ( زمخشری ) . دوتو. دوچند. مضاعف. دو مقابل. ج ، اضعاف :
... [مشاهده متن کامل]
همسنگ دوده زاج و همسنگ زاج مازو
وز صمغ ضعف هر دو آنگاه زور بازو.
؟ ( در صفت ساختن مرکب سیاه ) .
|| هفتاد . || عذاب . ( مهذب الاسماء ) .
ضعف. [ ض َ ع َ ] ( ع اِ ) جامه های دوچند کرده. ( منتهی الارب ) . جامه های دوتاکرده شده. ( منتخب اللغات ) .
ضعف. [ ض ُ / ض ُ ع ُ ] ( ع اِمص ) سستی و ناتوانی. خلاف قوت. ( منتهی الارب ) ( منتخب اللغات ) . ضَعف. رجوع به ضَعف شود. ابوعمرو گوید ضَعف ( بفتح اول ) لغت اهل تمیم و ضُعف ( بضم اول ) لغت اهل حجاز است. ( منتهی الارب ) . یا ضَعف ( بفتح اول ) سستی رأی و نقصان و سبکی عقل و ضُعف ( بضم اول ) ناتوانی و سستی بدن است. ( منتهی الارب ) ( منتخب اللغات ) . || ( اِ ) آب نشاط، قال اﷲ تعالی : خلقکم من ضُعف ( قرآن 54/30 ) ؛ یعنی از آب مرد و زن. ( منتهی الارب ) .
ضعف. [ ض ُ ] ( ع مص ) ضَعف. ضعافة. ضُعافیة. سست گردیدن. ( منتهی الارب ) .
ضعف. [ ض َ ] ( ع مص ) ضُعف. ضَعافة. ضُعافیة. سست گردیدن. ( منتهی الارب ) . سست شدن. ( زوزنی ) . || زیاده گردانیدن آنها را پس جهت او و یاران وی و دوچند گردیدن بر ایشان. ( منتهی الارب ) . || ( اِمص ) سستی و ناتوانی. خلاف قوت. ( منتهی الارب ) ( منتخب اللغات ) . ناتوانائی. وهن. فَشَل. فتور. انکسار. بی بنیگی :
چون آفتاب چرخ ببرج حمل توئی
هنگام ضعف مر ضعفا را امل توئی.
منبع. لغت نامه دهخدا
عاشق وقتی متوجه شده من رضا رو دوست دارم در من ضعفی رو دیده که از موسی منصرف شده ام و چطور ممکنه عاشق رضا باشه اون دختری من میشناختم غیر ممکن بود راضی به این شرایط باشه
میگه عاشق دیگه پیغام نمیفرسته خودش و خانوادش یجا باهم حرف خواهند زد
خیلی دیر شناختت اما شناختت
نازوری
چگونه میشود از کارهای تان سپاسگزاری کرد؟
شما راه پارسی سخن گفتن و نوشتن را باز کردید.
با سپاس از گام هایتان در این زمینه.
ضَعْف: به معنی ناتوان شدن از انجام دادن چیزی که انسان به انجام آن مایل است. مثال کسی که بیمار است خیلی دوست دارد برخاسته و راه برود ولی نمی تواند.
کاستی و کمبود
پس رفت
ضِعف: ( بکسر ضاد ) مثل. "ضعف الشیء: مثله فی المقدار" و نیز به دو برابر و بیشتر گفته می شود. در آیه۳۷ سوره سبا به معنی مضاعف است:
وَ ما أَمْوالُکُمْ وَ لا أَوْلادُکُمْ بِالَّتِی تُقَرِّبُکُمْ عِنْدَنا زُلْفی إِلَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِکَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِی الْغُرُفاتِ آمِنُونَ
... [مشاهده متن کامل]
و اموال و فرزندانتان چیزهایی نیستند که شما را نزد ما مقرب کنند مگر آنان که ایمان آورده و کار شایسته انجام داده اند [که به سبب ایمان و کار شایسته، مقرب ما هستند]؛ پس اینانند که برای آنان در برابر آنچه انجام داده اند، پاداش مضاعف است، و آنان در غرفه ها [ی بهشتی از هر گزند و آسیبی] آسوده خاطرند.
ناتوانی، نداشتن قدرت
کاستی ، درماندگی
کاستی، سستی، ناتوانی
ضعف و مضاعف در لغت عرب به معنای چیزی است که معادل آن یا چند برابر آن را ، بر آن بیفزاید.
کلمه ( ضعف ) - به کسر ضاد و سکون عین - تکرار کننده هر چیزی را گویند، مانند عدد دو که تکرار کننده عدد یک است و عدد چهار که تکرار کننده عدد دو است ، و گاهی آن را تنها به یک چیز سنجیده ، مثلا می گویند عدد دو ضعف عدد یک و عدد چهار دو ضعف آن است . و گاهی هم آن را به معنای چیزی می دانند که به انضمام چیز دیگری باعث تکرار شود، مانند واحد که به انضمام واحدی دیگر عدد یک را تکرار می کنند، و به این اعتبار عدد یک را ( ضعف ) و عدد دو را ( ضعفان ) می خوانند، و همچنین عدد دو را که زوج است ( زوجین ) می گویند. در قرآن کریم هم این دو اعتبار به کار رفته ، در آیه مورد بحث عذاب دو چندان را ( ضعف ) ، و در آیه ( ضعفین من العذاب ) آن را ( ضعفین ) خوانده .
... [مشاهده متن کامل]
( تفسیر المیزان )
وهن . . . سستی . . . .
نزاریدن = نزاز و ضعیف شدن.
م. ث
بدون پروتئین، بدن می نزارد.
نزاراندن = نزار و ضیف کردن.
م. ث
این بیماری، بدن را طوری می نزاراند که به مرگ می انجامد.
ضعفیدن = ضعیف شدن.
م. ث
بکارگیری بی - در - و - پیکر واژگان بیگانه، باعث می شود تا زبان فارسی بِضعفد.
ضعفاندن = ضعیف کردن.
م. ث
این دارو، راژمان ( سیستم ) ایمنی تو را می ضعفاند.
ضَعف
گُمان می رَوَد واژه ای ست اَرَبیده که َدر پارسی به چِهرِ زَف بَرگُفته می شَوَد .
زَ : پیش وَندی ست که به رُخسارهایِ گونه گون دَر پارسی گُفته وُ نِوِشته می شَوَد :
اَز : مانَندِ : اَز خانه بَرآمَدَم.
... [مشاهده متن کامل]
آز :آزمودَن: بیرون اَز اَندازه مودَن
زُ : زُدودَن : بیرون اَز اَندازه دودَن
زا : زا به راه : اَز راه بیرون شُدَن
زادَن : اَز زِهدان بیرون شُدَن
آزاد : با زاده شُدَن بیرون آمَدَن
آز : بیش اَز اَندازه خواستَن ( خاهیدَن )
زَبون : بیرون اَز بون ؛ بون = بودَن ، خوبی ، خوشی
بون : هَم ریشه با بُن دَر پارسی ، اِبن دَر اَرَبی ، بِن دَر اِبری ، von دَر آلمانی وَ bueno , bene دَر زَبان هایِ لاتینی یا رُمَنی.
ضَف / زَف / زَپ / زَپُر/زِپُر = بیرون اَز پُری وَ فَربه ای
واژه ای دیگَری دَر پارسی هَست که می تَوانَد با ضَعف هَم ریشه یا دِگَریده شُده باشَد :
شَفت : دَر شَفتالو ، آلویی شَفت = نَرم ، شُل ، آبدار، شیرین ( شیلین )
شِفت : دَر رَژه یِ : او بِسیار شِفت اَست = شُل و وِل اَست
شِفته : مَلاتی که دَر ساختِمان سازی اَز آمیختِ خاک یا ساروگ یا آهَک یا گَچ با آب دُرُست می کُنَند که به چِهرِ گِل دَر می آیَد.
رَوَندِ دِگَرگَشت :
ضَعف < ضَف < زَف
ضَعف < ضَف < زَف < شَف < شَفت
واژه نامَک :
آز = حِرص ، طَمَع
رَژه = جُمله
شیرین : نَه مانَندِ شیر بَساکه شیلین : مانَندِ شیل
شیل = شَلپ ، قَند ( غَند ) ، شِکَر
شیرین � شیلین ، شَلپین ، غَندین ، شِکَرین
ستوه
به زبان کردی: لاوازی
این واژه اربی است و پارسی آن اینهاست:
نَئیز ( اوستایی: نَئِزَ nae - za )
لاواز ( کردی: لاوازی )
کلیبتا klibatã ( سنسکریت )
ناتوانی، سستی ( پارسی دری )
مشاهده ادامه پیشنهادها (١٠ از ٢٣)
