ضرائر

لغت نامه دهخدا

ضرائر. [ ض َ ءِ ] ( ع اِ ) ج ِ ضرّة، هَوو. هَبو. هم شوی. ( منتهی الارب ).

فرهنگ فارسی

( اسم ) جمع ضره همشویان .
جمع ضره . هم شوی

پیشنهاد کاربران

بَیْنَهُمْ دَاءُ الضَّرائِر.
هی جمع ضَرَّة، وهو جمع غریب، ومثله کَنَّة وکَنَائن.
یضرب للعداتوة إذا رَسَخت بین قوم، لأن العصبیة بین الضرائر قائمة لا تکاد تسکن
مجمع الامثل ج1 ص 110