صمجه

لغت نامه دهخدا

( صمجة ) صمجة. [ص َ م َ ج َ ] ( معرب ، اِ ) قندیل. لغت رومی است. ج ، صَمَج. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). رجوع به صمج شود.

پیشنهاد کاربران