صلیب و صوت

گرفته بودند و هر چیز بیشتر از آن انرژی غیرقابل تحمل به نظر می رسد. این معمولاً بعد از دریافت نعمت و شکر نکردن سریع می باشد، که هجوم حسی تا زمانی که تسلیم خدای متعال نشوند، فوران می کنند. حواس فقط می تواند، مقدار مشخصی را تحمل کند، برخلاف چشم معنوی که بعد از گناه در معرض صوت های زیادی قرار گرفته می شود و دائماً با اضافه بار حسی بمباران می شود. بیشتر اوقات، باید پرسید چه اتفاقی دارد می افتد؛ سپس باید پرسید، که چرا خدا فرکانس و صوت متفاوت از آنچه که می توانید آن را به عنوان یک انرژی حسی تحمل کنید، به چشم معنوی ما می رسانند. آیا شاید اشتباه کرده ایم و یا گناهی کرده ایم، و چرا این هجوم حسی به چشم معنوی ما هجوم آورده اند؟ صوت ها، همانند صوت عذاب که از رفتگان ما می باشند و با حال خوب ما مطابقت ندارند و باعث می شوند، که ما و احساسمان از کنترل خارج شویم و یا تقریباً دیوانگی به وجود می آورد. باورش سخت است، اما در درازمدت، و اگر خدا هنوز امید را در درون شما می پروراند، شما را به مسیری حتی طولانی تر می فرستند، تا که در درازمدت احساس بهتری را داشته باشید، و مهم تر از همه، به خودتان بیایید و سرانجام در مسیری که پیش رویتان قرار داده گشته است، قدم بردارید. برای کسی که به خدا ایمان دارد، به نظر غیرممکن می رسد که خداوند عز و جل از او روی برگرداند ( ان شاء الله ) ، زیرا خدا کسی را اخلاص نمی کنند که به ایشان ایمان آورده است و سپس اجازه نمی دهند، که از حمایت ایشان خارج گردد. ایشان می خواهند به شما بگویند و ابراز کنند که اشتباه کرده اید و طلب بخشش کنید، تا زمانی که او همه چیز را دگرباری در دسترس شما قرار دهند - به این معنا. یک ضرب المثل المانی نیز داریم که می گوید؛ بعد از هجوم اصوات و دیوانگی همیشه بازتاب آن اصوات راه حل خودشان را پیدا کرده و سپس آرام می گیرند: Nach der Ansturm اینجا صحبت از صلیب است. Ansturm در حالت عمودی صلیب و Besinnung در حالت افقی صلیب و بعد از فکر و قرار آرام می شود. kommt immer die Besinnung . . .