صرعی

و گواهی می ‏دهم که این تربت پاک کربلا خاک کوى توست و این حرم شریف، حرم مطهر تو و این مکان جایی است که بدن مبارکت در اینجا به خاک افتاده است.

صَرْعَی کلمه ی قرآنی است که باید دانشنامه اسلامی پیرامون آن در اینجا بحث می کرد، پس از جستجو در آبادیس متوجه شدم که کلمه صرعی در آبادیس درست ثبت نشده است لذا از کسانی که می خواهند به قسمت دانشنامه اسلامی آن دسترسی پیدا کنند می خواهم که ابتدا کلمه صرع را به همین شکل در کادر جستجوی آبادیس وارد کنند و بین مواردی که پیشنهاد داده می شود شکل دیگری از صَرْعَی ( صَرْعَىٰ ) که در آن حرف 'یا' در آخر کلمه به گونه ای دیگر آمده است را پیدا کرده و آن را انتخاب کنند تا به دانشنامه اسلامی آن دست پیدا کنند که من آن را در زیر آوردم:
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
صرع ( ۱ بار )
به فتح و کسر ( ص ) به خاک انداختن. 'صَرَعَهُ صَرْعاً: طَرَحَهُ عَلزی الْاَرْضِ' رجل صریع یعنی مرد به خاک انداخته شده. قوم صرعی یعنی گروه به خاک انداخته شده‏. صرعی جمع صریع است یعنی:آن گروه را به خاک افتاده می ‏بینی گوئی تنه ‏های نخل سقوط کرده‏ اند. در نهج البلاغه حکمت 408 فرموده: 'مَنْ صارَعَ الْحَقَّ صَرَعَهُ' هر که با حق کشتی گیرد گیرد حق او را به خاک می‏ اندازد این کلمه در قرآن فقط یکبار آمده است. صرع به معنی جنون و حمله از همین است. که شخص در اثر عدم تعادل اعضاء به خاک می‏افتد.
wikialkb: صَرْعَى