صدو

لغت نامه دهخدا

صدو. [ ص َدْوْ ] ( ع مص ) دست بر دست زدن چندان که آواز برآید. ( منتهی الارب ).

صدو در چابهار اسم خانم هست.
صد: پهلوی ( ۱۰۰ )
و: پسوند مصغر فارسی
صدو: فرد با ارزش و گرانبها