صدر خجند

صدر الدین أبو شجاع محمّد بن عبداللطیف بن محمّد بن ثابت. مشهورترین فرد این خاندان که به صدر خجند معروف مى‏باشد، و داستان سعدى که فرماید: یکى خار پاى یتیمى بکند بخواب اندرش دید صدر خجند مربوط به اوست. انصارى در تاریخ اصفهان ( :35 ) گوید: ظهیر فاریابی به آوازه انعام او راه اصفهان سپرد. صاحب عنوان علاوه بر مقام علم و فقاهت شاعرى لطیف بوده؛ از اشعار اوست: مشّاطه فطرتش خم اندر زد زلف سیهت که مشک با او کم زد بر هم زنمش که عالمى بر هم زد یک ره به منش سپار تا یک بارى در ترجمه محاسن ( :104 ) درباره اصفهان اشعارى از او نقل می‏کند که از آن جمله است: گشته انده فزاى و شادى کم اصفهانا در آرزوى توام زنده رودت در آب مى‏جویم عکس شکلت به خواب مى‏جویم اصفهان پر نوا شده ز تو رود اى چو سیم مذاب زرّین ‏رود صدرالدین مذکور در سال 552 در اصفهان وفات یافته، و به طورى که انصارى در تاریخ اصفهان و رى ضمن وقایع سال مزبور مى‏نویسد: در تشییع جنازه او بسیارى از مردم اصفهان کشته شدند.
... [مشاهده متن کامل]