صحرای تاتارها

درباره ی کتاب صحرای تاتارها:
جووانی دروگو افسر جوانی است که به تازگی از دانشکده فارغ التحصیل شده. او مدت ها رنج دانشکده و تحقیر گروهبان ها را تحمل کرد تا بتواند به درجه ی افسری برسد و به ثروت و جایگاهی اجتماعی دست یابد. جووانی در اولین مأموریتش باید به پاسگاه قلعه ی باستیانی برود و خود را به آنجا معرفی کند. او معتقد است این شروع مسیر پرشکوه و جوانی اوست. جووانی در ابتدا تصور می کند قلعه به فاصله ی یک روز از شهر او قرار دارد و خیلی زود به آنجا خواهد رسید. اما وقتی سفرش را شروع می کند می فهمد که این پاسگاه در نقطه ی مرزی است. در یک بیابان خشک و برهوت که سال هاست کسی از آنجا گذر نکرده. او از دیدن این قلعه ی وارفته و ویران جا می خورد و تصمیم می گیرد زودتر از موعد خدمتش را به پایان برساند و بازگردد. اما هم خدمتی هایش به او می گویند که این بیابان به صحرای تاتارها معروف است و هر آن ممکن است که تاتارهای وحشی از این بیابان حمله کنند. احتمال شروع جنگ باعث می شود که او رفتنش را برای مدتی به تعویق بیاندازد. . .
رمان صحرای تاتارها ( The Tartar Steppe ) نوشته ی دینو بوتزاتی ( Dino Buzzati ) یکی از معروف ترین و مهم ترین داستان های ایتالیایی به شمار می رود. قصه ی افسر جوانی که در آرزوی زندگی بهتر به خدمت نظام و ارتش درمی آید. او با اشتیاق به پادگانی مرزی می رود و تصور می کند دنیایی جدید در انتظار اوست. اما در آنجا فقط ملال و بیهودگی را می یابد. در این بیابان جز سراب جنگ هیچ چیزی نیست. سال هاست که همه منتظرند تاتارها حمله کنند و جنگ شروع شود. ولی تابه حال این اتفاق نیفتاده. جووانی هم برای اینکه از ملال زندگی در این قلعه ی بیابانی خلاص شود، خود را به جنگ امیدوار می کند و به آن می آویزد. گو اینکه این تنها دل خوشی اوست و باعث می شود زندگی برایش معنا پیدا کند.
داستان صحرای تارتار اثری ابزورد و به معنای واقعی پوچ گرا است. جووانی سال ها و سال ها منتظر وقوع جنگ است و در این خیال افسرده و فرسوده می شود. او که فقط می خواست چند ماه در قلعه ی باستیانی بماند، چنان غرق در روزمرگی می شود که همه ی آرزوها و اشتیاقش را فراموش می کند و فقط به حمله ی تاتارها می اندیشد. اتفاقی که حتی مطمئن نیست رخ دهد. از این نظر می توان گفت اثر دینو بوتزاتی تداعی کننده ی کارهای کافکاست. گرچه این نقد همیشه به او وارد بوده ولی بوتزاتی خود معترف است که این ایده را از زندگی شهری و بیهودگی آن گرفته. تکرار ملال آور کارها او را به این نتیجه رسانده که کل زندگی به همین شکل است و جز همین تکرار و دل خوشی های بیهوده و پوچ نیست. بسیاری از منتقدین نیز دقیقاً بر روی همین موضوع دست گذاشته اند، و گفته اند قهرمان او کاملاً جهانی است و هرکسی در هر دوره ای می تواند او را درک کند و بفهمد. بوتزاتی این ملال را در فرم داستانش هم رعایت کرده اما نکته ی جالب پایان بندی داستان است که برخلاف ریتم کتاب، ناگهان سریع شده، به خواننده شوک وارد می کند و ابزورد ( absurd ( می شود. ) ( برگرفته از کتابراه )

بهمن فرمان آرا، یکی از تهیه کنندگان این فیلم بود.
از بازیگران ایرانی این فیلم می توان به محمدعلی کشاورز و کامران نوزاد اشاره نمود.
نسخهٔ مرمت شدهٔ این فیلم در شصت و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ کن در سال ۲۰۱۳ به نمایش درآمد.
صحرای تاتارها، ماجرای سربازانی است که وظیفه دارند از پادگان خود در مقابل اقوام تاتار مهاجم مراقبت کنند…