شین اسم ساز

پی نوشت
این پسوند به شکل اِشت هم به برخی گویش ها رسیده مثلا
به گفتار گرسیوز بدکنشت
نبودی درختی ز کینه به کشت ( فردوسی )
کُنِشت همان کنش است.
در زبان های لری هم اِشت کاربردی است.
زَنِش را زنِشت میگویند به معنی زدن، تپیدن.
زیِش یا زیوِش را زَئِشت میگویند به معنی زندگانی.

شین نامساز با آوانویسی لاتین - esh در فارسی میانه به کرات به کار رفته و در آنجا به ریخت - eshn بوده
مثلا
فارسی نو: کُنِش/فارسی میانه: کُنِشن ( البته این واژه به خاطر پرکاربرد بودن در فارسی نو و فرهنگ هایی مانند برهان قاطع هم آمده. )
... [مشاهده متن کامل]