شناخته شده بودن

شناخته شده بودن ؛ معروف بودن. شهرت داشتن : پیغمبر ( ص ) اندر قریش شناخته شده بود به امانت و دیانت و راستگویی و او را محمد الامین خواندندی. ( ترجمه طبری بلعمی ) . رجوع به شناخته شود.