شلک

� تلفظ: شَلَک ( با دو فتحه )
� معنا: درخت جوان و به نقل از ناظم الاطباء، به معنای �شلیک کردن و انداختنِ توپ�.
� برچسبِ ترکی ندارد یعنی دهخدا این معنا را فارسیِ خالص می داند.
مدخل دوم ( ترکیِ وارداتی ) - که قبلاً آوردیدم:
شلک. [ شِل ْ ل َ ] ( اِ ) آواز چند بندوق که یکبارگی سر دهند و این ترکی است.
� تلفظ: شِلَّک ( با کسره و تشدیدِ ل )
� معنا: صدای چند تفنگ که یکباره گلوله می کنند.
� برچسبِ ترکی دارد
نتیجه ای که از این تفکیکِ دقیقِ می گیریم:
۱. در زبان فارسی، دو واژهٔ کاملاً جدا با تلفظِ متفاوت داریم که هر دو �شلک� نوشته می شوند:
� شَلَک ( فارسی ) = عملِ شلیک کردنِ توپ ( مشتق از �شَل� یا �شُل� به معنای رها کردن ) .
� شِلَّک ( ترکی ) = صدای پشت سرهمِ تفنگ.
۲. وقتی می گوییم �شلیک کردن�، در واقع به سراغِ همان �شَلَک� فارسی رفته ایم و بعدها �الف� به �ای� بدل شده ( اِماله ) و به صورت �شلیک� درآمده است. پس ریشهٔ اصلیِ فعلِ �شلیک کردن�، کاملاً فارسی است و ربطی به آن مدخلِ ترکیِ صرفاً صوتی ندارد.
( شُل یک/ شِل پسوندِ عمل ) نه تنها رد نمی شود، بلکه با این مدخلِ دهخدا، به بهترین شکل ممکن تأییدِ مستند پیدا کرد شده است.
منبع. لغت نامه دهخدا