شتیر

لغت نامه دهخدا

شتیر. [ ش ِت ْ تی ] ( ع ص ) مرد بسیارشر و بسیارعیب و بدخوی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || کاسموی. ( مهذب الاسماء ) .

شتیر. [ ش ُ ت َ ] ( اِخ ) شتیربن مشکل و شتیربن نهار تابعیان اند. ( منتهی الارب ).

واژه نامه بختیاریکا

( شتیر + ) سرازیری

پیشنهاد کاربران

shetir: در گویش گوغر به معنای یک تکه باریک وبلند از هر چیز را گویند نمونه را گویند یه شتیرو هندونه ایی برام ببر یعنی یک تکه باریکی از درازای هندوانه برای من بِبِر.