بانو شاعره رخشنده اعتصامی ( ۲۵ اسفندِ ۱۲۸۵ تا ۱۵ فروردینِ ۱۳۲۰ ) ، متخلص به پروین اعتصامی، شاعره ایرانی بود که بیشتر بدلیل بکار بردن سبک شعریِ مناظره در شعرهایش معروف است.
مضامین و معانی شعرهای او توصیف کنندهٔ دلبستگیِ عمیقش به پدر، استعداد و شوقِ فراوانش به آموختنِ دانش، روحیهٔ ظلم ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران، حمایت از حقوقِ زنان و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم دیدگان جامعه است. او را مشهورترین شاعر زن ایران گفته اند. تا آنجا که لقب سعدی زنان گرفته و این بخاطر نزدیکی ادبیات پروین به ادبیات شیخ شیراز است:
... [مشاهده متن کامل]
پروین هم در قطعه دیده و دل پس از آنکه با خامه رنگین وطبع آتشینش دیده نگران و دل مجذوب را بمناظره وامیدارد از زبان دل سوزناک میگوید:
مرا شمشیر زد گیتی تو را مشت
ترا رنجور کرد اما مرا کشت
اگر سنگی ز کوی دلبر آمد
ترا برپای و ما را بر سر آمد
بتی گرتیر ز ابروی کمان زد
ترا بر جامه و ما را بجان زد
تورا یک سوز و مارا سوختنهاست
ترا یک نکته و ما را سخنهاست
تو بوسی آستین ما آستانرا
تو بینی ملک تن ما ملک جانرا
تو را فرسود گر روز سیاهی
مرا سوزانده عالم سوز آهی
مضامین و معانی شعرهای او توصیف کنندهٔ دلبستگیِ عمیقش به پدر، استعداد و شوقِ فراوانش به آموختنِ دانش، روحیهٔ ظلم ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران، حمایت از حقوقِ زنان و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم دیدگان جامعه است. او را مشهورترین شاعر زن ایران گفته اند. تا آنجا که لقب سعدی زنان گرفته و این بخاطر نزدیکی ادبیات پروین به ادبیات شیخ شیراز است:
... [مشاهده متن کامل]
پروین هم در قطعه دیده و دل پس از آنکه با خامه رنگین وطبع آتشینش دیده نگران و دل مجذوب را بمناظره وامیدارد از زبان دل سوزناک میگوید:
مرا شمشیر زد گیتی تو را مشت
ترا رنجور کرد اما مرا کشت
اگر سنگی ز کوی دلبر آمد
ترا برپای و ما را بر سر آمد
بتی گرتیر ز ابروی کمان زد
ترا بر جامه و ما را بجان زد
تورا یک سوز و مارا سوختنهاست
ترا یک نکته و ما را سخنهاست
تو بوسی آستین ما آستانرا
تو بینی ملک تن ما ملک جانرا
تو را فرسود گر روز سیاهی
مرا سوزانده عالم سوز آهی