شاعره نسائی

شادم اگر دلم ز تو بی غم نمیشود
باری غم تو از دل من کم نمیشود
مرهم میار بهر دوای من ای طبیب
کین درد عاشقی است به مرهم نمیشود
داغی نهاد بر دلم آن بی وفا که عمر
بگذشت و دردمندی آن کم نمیشود
سازد به داغ هجر نسائی خاکسار
چون خاطرش به وصل تو خرم نمیشود
تذکرة مرآت الخیال او را از ناحیه نساء رود خراسان دانسته و مینویسد شعرای عصر به بلندی فکرش اقرار داشته اند:
گوئی همه چیز دارم از مال و منال
آری همه هست آنچه میباید نیست