شؤام

شُؤام ( شُؤم ) ← �شُؤام� ( با ضمهٔ ش و همزه ) واژه ای عربی است و به معنای بدیمنی، نحوست، بدشانسی یا چیزی که باعث بدبختی و گرفتاری می شود به کار می رود.
این واژه از ریشهٔ شَأم / شُؤم می آید
جمع شوم و نحسی و گرفتاری