سگان

برخلاف ادعای مذکور، گرگ نماد مقدس و اصلی ترین حیوان توتمی در اساطیر ترکی است، نه نماد ترکان در مقابل دشمنان. بر اساس افسانه ریشه شناسی ( "Ergenekon" ) ، یک گرگ ماده ( Asena/Bozkurt ) راه را به قوم ترک که در محاصره کوهستان گیر کرده بودند نشان داد و نجات شان داد. همچنین تقویم ۱۲ حیوانی ترکی دارای سال "گرگ" است که نشان دهنده احترام ویژه به این حیوان است.
2. ریشه نام "ایت باراق" و "باراق"
� معنی لغوی: "ایت" به معنای سگ و "باراق" ( Barak ) نام یک نژاد سگ مو بلند و پشمالو است که در نزد ترکان باستان مقدس شمرده می شد. این کلمه به معنای دشمن یا نژاد پست نیست.
� واقعیت تاریخی: "باراق" نام یک طایفه اصیل ترکمن است که در منطقه غازی عینتاب ( جنوب ترکیه ) ساکن هستند و هنوز هم وجود دارند. طایفه باراق هرگز منقرض نشد و "مغلوب" هم نگردید.
3. تحلیل ماجرای اغوزخان و ایت باراق ها
داستان ذکر شده در مورد "نژاد ایت باراق" بخشی از حماسه اغوزنامه است، نه یک واقعیت تاریخی عینی. نکات کلیدی این افسانه به شرح زیر است:
� موجودات افسانه ای: در حماسه، "ایت باراق ها" موجوداتی اسطوره ای با بدن انسان و سر سگ توصیف می شوند که تصور می رود در سیبری زندگی می کردند. این موجودات در اساطیر ملل دیگر ( مانند cynocephali در یونان ) نیز دیده می شوند.
� پیروزی نهایی: در حماسه، اغوزخان پس از ۱۷ سال توانست بر این موجودات چیره شود و در نهایت سرزمین آن ها را به پسرخوانده خود "قپچاق" داد.
� تبار قپچاق ها: نام "قپچاق" از این داستان گرفته شده و معنای آن "توخالی" ( درخت ) است، نه سگ. این طایفه بعدها به یکی از بزرگترین اتحادیه های قبایل ترک ( خانات قپچاق/دشت قپچاق ) تبدیل شدند.
4. جایگاه "سگ" در فرهنگ ترکی باستان
در حالی که ادعا شده "باراق" به معنای سگ و نشانه دشمنی است، در فرهنگ ترکی باستان:
� سگها حیواناتی مقدس و نجیب بودند.
� از "باراق" ( سگ پشمالو ) به عنوان مرکب شمن ها برای سفر به آسمان استفاده می شد.
� در تقویم ۱۲ حیوانی، سال سگ یکی از ۱۲ سال است و عیب یا تحقیر محسوب نمی شود.
خلاصه
این ادعا "تاریخ" را با "اسطوره" اشتباه گرفته و نمادهای مقدس ( گرگ و سگ ) را تحریف کرده است:
1. گرگ نماد نجات بود، نه دشمنی.
2. ایت باراق ها موجوداتی افسانه ای بودند، نه یک قبیله واقعی که اغوزخان عادی آن را شکست داده باشد.
3. باراق ها امروز هم به عنوان طایفه ای اصیل ترکمن وجود دارند.

همچو گرگان ربودنت پیشه ست
نسبتی داری از کلاب و ذئاب.
ناصرخسرو.
تا ناصبیان راه خلاف تو گرفتند
هستند دوان همچو کلاب از پی هرفس .
ناصرخسرو.
چون نبینی که می بدرندت
طمع و حرص و خوی بد چو کلاب.
ناصرخسرو.
اگر به دست خسانم چه شد، نه شیران را
پس از گرفتن ، همخانه با کلاب کنند؟
مسعودسعد.
نازنده همچویوز و شکم بنده همچو خرس
درنده همچو گرگ و رباینده چون کلاب.
مسعودسعد ( دیوان چ رشید یاسمی ص 41 ) .
شایسته گلاب نباشد سر کلاب.
ادیب صابر.
آهوی صحرای گردون راچه بیم است از کلاب
یوسف مصرسعادت را چه باک است از ذئاب.
سلمان ساوجی.