در ایام گذشته به خصوص در روستاها برای پخت نان و سایر خوراک از تنور هیزمی استفاده میشد و هر از گاهی خاکستر داخل تنور را تخلیه و به محل مشخصی رویهم ریخته می شد و سگها بنا به عادتی که دارند روی خاکستر نرم میرفتم و شروع به غلط زدن میکردند یا با پاهای خود خاکسترها را به عقب می راندند اما این شادمانی همیشه برقرار نبود چرا که گاهی زغالهای داغ زیر خاکستر هم توسط زنان خانه دار سهوا با خاکسترها تخلیه میشد و حیوان بیچاره وقتی روی خاکستر می رفت دست و پاهایش می سوخت و چون قوه تعقل ندارد شروع به راه رفتن میکرد و بی هدف فقط حرکت میکرد تا مدت زیادی لذا به افرادی که فقط بیهوده وقت خود را با رفتن به هر طرفی ضایع میکنند میگویند فلانی مثل سگ پا سوخته است .
... [مشاهده متن کامل]
امیدوارم حق مطلب ادا شده باشد . جهانشاه شهبازی