سکونت گاه

/sukunatgAh/

مترادف سکونت گاه: محل اقامت، منزل، منزلگاه، مسکن، ماوا

معنی انگلیسی:
habitation

واژه نامه بختیاریکا

بنشین؛ چُل وار؛ بُنه گَه؛ بُنه؛ بُنه وار؛ لُو لیز

پیشنهاد کاربران

واژه سکونت گاه به معنی محل زندگی یا اقامت در جایی است.
مکان زندگی
چهاردیواری
مسکن
منزل
محل زندگی
سکونتگاه:زیستگاه، زیست خانه، یکجانشینگاه، نشست خانه
زیستگاه
مأمنگاه
سگونت , عربی = مسگین شدن , در خانه نشستن , منزل کردن "فرهنگ عمید"
گاه = پسوند مکان یا زمان.
سکونتگاه = محل زندگی جای سکونت "من فکر میکنم این ترکیب خوبی نباشد
کلمة عربی + پسوند فارسی"