سکونت

مسکن = آشارش/ آشالش ( هم خانواده با شالوده )
( واژه نامه بندهش )

این سطح از هم پیونداندن مفاهیم نامربوط برای خود سالار احمدیه نیز قفل بود که در این سایت هرروز گشوده میشود و نمو تازه ای در ریشه شناسی رقم می زند!

هرگونه می اندیشم ارتباطی میان "خراشیدن و تراشیدن" و سکون به معنی "آرمیدن" نمیابم!
چه بگویم والا مختارید!

پاسخ به کاربر /سرور/
ساکن سکون مسکون مسکونی اسکان مسکن همگی ریشه در سین کاف نون عربی دارند که به ترتیب بر وزنهای "فاعل" "فعول" "مفعول" "مفعولی" "افعال" و "مفعل" دارند که برای هریک میتوان ساعت ها قلم فرسود و نوشت.
... [مشاهده متن کامل]

در زبانِ پارسیِ میانه واژه یِ " مانِشن = مان. ِشن" ( به پارسیِ نو : مانِش = مان. ِش ) از فعل " ماندن" ، به چمِ " سکونت" آمده است و برابر با " Wohnen " ( آلمانی ) است. ( بسنجید با واژه یِ " مان" در زبانِ پارسیِ میانه به چمِ " خانه، کده". )
پس داریم :
مانِش داشتن= سکونت داشتن، ساکن بودن/ شدن

رُموک = سکونت و اسکان

سکونت: همتای پارسی این واژه ی عربی، اینهاست:
اَدیواس adivās ( سنسکریت: adhivāsa )
آوسه āvasa ( سنسکریت )
نیواسه nivāsa ( سنسکریت )

فروکش کردن ، ارام گرفتن، اسکان ، توقف، اقامت، جایگیری، بنه نهادن ، منزل کردن

سُکونَت:
١. ساکن / باشنده / زیستور شدن، خانەگزینی، خانه گزیدن، خانەگیری، خانه گرفتن
۲. [کهنه] آرامش
۳. [کهنه] فرمندی، سنگینی، ارجمندی

شاهی