پس از بیش از یک دهه کارزار جهانی، جامعه پزشکی رسماً توافق کرده است که نام این سندرم را تغییر دهد . در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ ( ۱۲ می ۲۰۲۶ ) ، طی یک فرآیند بی سابقه و با انتشار مقاله ای در ژورنال معتبر پزشکی لنست ( The Lancet ) ، نام جدید این اختلال اعلام شد
... [مشاهده متن کامل]
نام جدید: سندرم متابولیک تخمدان پلی اندوکراین ( PMOS ) Polyendocrine Metabolic Ovarian Syndrome
نام قدیم: سندرم تخمدان پلی کیستیک ( PCOS ) Polycystic Ovary Syndrome
علت اصلی این تغییر، گمراه کننده و ناکامل بودن نام قبلی است. نام �تخمدان پلی کیستیک� ( چندکیستی ) برای اولین بار در سال ۱۹۳۵ میلادی انتخاب شد، زمانی که پزشکان تصور می کردند این بیماری عمدتا به دلیل تغییرات فیزیکی در تخمدان ها ایجاد می شود . اما دهه ها تحقیق بعد از آن، نشان داد که درک ما از این بیماری بسیار عمیق تر و پیچیده تر شده است. واژه �پلی کیستیک� ( چندکیستی ) این تصور اشتباه را ایجاد می کند که این بیماری عمدتا وجود کیست های متعدد روی تخمدان هاست. در حالی که در این بیماری، کیست ( کیسه پاتولوژیک ) وجود ندارد.
چیزی که در سونوگرافی دیده می شود، تجمعی از فولیکول های کوچک و نابالغ است، و نه کیست های بیماری زا. این باور غلط باعث شده تا بسیاری از بیماران و حتی برخی پزشکان، تشخیص را صرفا به وجود این فولیکول ها ( که همیشه هم وجود ندارند ) مشروط کنند و سایر ابعاد بیماری را نادیده بگیرند .
نام قدیم ( سندرم تخمدان پلی کیستیک ) به اشتباه این تصور را ایجاد می کند که این یک اختلال صرفا زنان و باروری است، در حالی که ماهیت اصلی آن کاملا متفاوت است. PMOS در درجه اول یک بیماری غدد درون ریز ( اندوکرین ) و متابولیک است که ریشه در عدم تعادل هورمونی دارد. تخمدان ها فقط یکی از اندام هایی هستند که از این اختلال هورمونی تأثیر می پذیرند .
نام جدید PMOS برای بازتاب دقیق تر وسعت این سندرم انتخاب شده است:
- Polyendocrine ( چندغده ای ) : به این معنا که این سندرم توسط اختلالات چندین هورمون و غده مختلف ( مانند انسولین، آندروژن ها و… ) ایجاد می شود، و فقط محدود به تخمدان ها نیست.
- Metabolic ( متابولیک ) : وجود مشکلات متابولیکی ذاتی را در این بیماری تأیید می کند. این یعنی بخش مهمی از این سندرم مربوط به نحوه استفاده بدن از انرژی است که منجر به چاقی، دیابت، و بیماری های قلبی - عروقی می شود.
- Ovarian ( تخمدانی ) : هنوز نقش تخمدان ها ( مانند اختلال در تخمک گذاری ) را به عنوان یکی از ویژگی های اصلی سندرم حفظ می کند، اما آن را در یک بافتار وسیع تر قرار می دهد .
... [مشاهده متن کامل]
نام جدید: سندرم متابولیک تخمدان پلی اندوکراین ( PMOS ) Polyendocrine Metabolic Ovarian Syndrome
نام قدیم: سندرم تخمدان پلی کیستیک ( PCOS ) Polycystic Ovary Syndrome
علت اصلی این تغییر، گمراه کننده و ناکامل بودن نام قبلی است. نام �تخمدان پلی کیستیک� ( چندکیستی ) برای اولین بار در سال ۱۹۳۵ میلادی انتخاب شد، زمانی که پزشکان تصور می کردند این بیماری عمدتا به دلیل تغییرات فیزیکی در تخمدان ها ایجاد می شود . اما دهه ها تحقیق بعد از آن، نشان داد که درک ما از این بیماری بسیار عمیق تر و پیچیده تر شده است. واژه �پلی کیستیک� ( چندکیستی ) این تصور اشتباه را ایجاد می کند که این بیماری عمدتا وجود کیست های متعدد روی تخمدان هاست. در حالی که در این بیماری، کیست ( کیسه پاتولوژیک ) وجود ندارد.
چیزی که در سونوگرافی دیده می شود، تجمعی از فولیکول های کوچک و نابالغ است، و نه کیست های بیماری زا. این باور غلط باعث شده تا بسیاری از بیماران و حتی برخی پزشکان، تشخیص را صرفا به وجود این فولیکول ها ( که همیشه هم وجود ندارند ) مشروط کنند و سایر ابعاد بیماری را نادیده بگیرند .
نام قدیم ( سندرم تخمدان پلی کیستیک ) به اشتباه این تصور را ایجاد می کند که این یک اختلال صرفا زنان و باروری است، در حالی که ماهیت اصلی آن کاملا متفاوت است. PMOS در درجه اول یک بیماری غدد درون ریز ( اندوکرین ) و متابولیک است که ریشه در عدم تعادل هورمونی دارد. تخمدان ها فقط یکی از اندام هایی هستند که از این اختلال هورمونی تأثیر می پذیرند .
نام جدید PMOS برای بازتاب دقیق تر وسعت این سندرم انتخاب شده است:
- Polyendocrine ( چندغده ای ) : به این معنا که این سندرم توسط اختلالات چندین هورمون و غده مختلف ( مانند انسولین، آندروژن ها و… ) ایجاد می شود، و فقط محدود به تخمدان ها نیست.
- Metabolic ( متابولیک ) : وجود مشکلات متابولیکی ذاتی را در این بیماری تأیید می کند. این یعنی بخش مهمی از این سندرم مربوط به نحوه استفاده بدن از انرژی است که منجر به چاقی، دیابت، و بیماری های قلبی - عروقی می شود.
- Ovarian ( تخمدانی ) : هنوز نقش تخمدان ها ( مانند اختلال در تخمک گذاری ) را به عنوان یکی از ویژگی های اصلی سندرم حفظ می کند، اما آن را در یک بافتار وسیع تر قرار می دهد .
سَندرُم تُخمدان پُلی کیستیک یا نشانگان تخمدان پُرکیستی شایع ترین اختلالات غدد درون ریز ( آندوکرینوپاتی ) در زنان و شایع ترین علت نازایی ناشی از عدم تخمک گذاری می باشد.
نامگذاری این سندرم به دلیل وجود تخمدان های بزرگ محتوی تعداد زیادی کیست کوچک ( در اغلب زنان مبتلا و نه در همه ) است که در لایه بیرونی هر تخمدان قرار گرفته است.
... [مشاهده متن کامل]
زنان مبتلا به این بیماری علایم شایعی مانند اختلالات قاعدگی ( به خصوص خون روش گاهگاهی ( الیگومنوره ) ) ، علایم هیپرآندروژنیسم مانند پرمویی ( هیرسوتیسم ) و آکنه، ریزش مو و نازایی دارند. بیماران در معرض عوارض جدی مانند افزایش خطر سرطان آندومتر و پستان، دیس لیپیدمی، هیپرتانسیون، بیماری های قلبی و عروقی و دیابت می باشند. شیوع چاقی و دیس لیپیدمی در مبتلایان به PCOS بیشتر از زنان سالم می باشد. ۴۰ درصد زنان مبتلا، دچار چاقی مفرط و ۷۵ درصدشان نازا می باشند.
این بیماری تقریباً در ۶ تا ۱۰ درصد همه زنانی که در سنین باروری می باشند دیده می شود. علت بیماری مزبور مشخص نیست اما محققان بر این باورند که عوامل ارثی و دیابت و به ندرت استفاده از داروهای تیروئید همچون متی مازول در ظهور آن نقش دارند.
قاعدگی های نا منظم، رشد موهای زاید، جوش های پوستی ( آکنه ) و چاقی در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک مشاهده می شود. این عارضه می تواند در نوجوانی با دوره های قاعدگی نامنظم مشخص گردد یا اینکه بعدها به دنبال افزایش وزن یا مشکل در باروری تشخیص داده شود.
علت دقیق سندرم تخمدان پلی کیستیک هنوز ناشناخته است. زنان مبتلا ممکن است به دلیل مشکلات به وجود آمده در تخمک گذاری، برای باردار شدن با مشکل مواجه شوند. تشخیص زودهنگام و شروع درمان می تواند به پیشگیری عوارض طولانی مدت آن مثل دیابت نوع ۲، بیماری های قلبی و سکته کمک کند.
شواهد سونوگرافی تخمدان پلی کیستیک ( افزایش حجم تخمدان به بیش از ۹ میلی لیتر، وجود کیستهای ۲–۸ میلی متری به تعداد ۱۰ یا بیشتر در هر تخمدان و افزایش دانسیته استرومای رحم ( هایپرپلازی آندومتر ) ) هستند.
اختلالات متابولیکی از جمله افزایش سطح سرمی هورمون های LH، تستوسترون، انسولین، پرولاکتین و مقاومت به انسولین در این بیماری شایع است.
درمان با کلومیفن، قرص های خوراکی ضدبارداری، گنادوتروپین ها آگونیست های GNRH، مصرف هم زمان کلسیم و ویتامین D و رژیم لاغری می باشد. در موارد مقاوم لاپاراسکوپی انجام می شود.
نامگذاری این سندرم به دلیل وجود تخمدان های بزرگ محتوی تعداد زیادی کیست کوچک ( در اغلب زنان مبتلا و نه در همه ) است که در لایه بیرونی هر تخمدان قرار گرفته است.
... [مشاهده متن کامل]
زنان مبتلا به این بیماری علایم شایعی مانند اختلالات قاعدگی ( به خصوص خون روش گاهگاهی ( الیگومنوره ) ) ، علایم هیپرآندروژنیسم مانند پرمویی ( هیرسوتیسم ) و آکنه، ریزش مو و نازایی دارند. بیماران در معرض عوارض جدی مانند افزایش خطر سرطان آندومتر و پستان، دیس لیپیدمی، هیپرتانسیون، بیماری های قلبی و عروقی و دیابت می باشند. شیوع چاقی و دیس لیپیدمی در مبتلایان به PCOS بیشتر از زنان سالم می باشد. ۴۰ درصد زنان مبتلا، دچار چاقی مفرط و ۷۵ درصدشان نازا می باشند.
این بیماری تقریباً در ۶ تا ۱۰ درصد همه زنانی که در سنین باروری می باشند دیده می شود. علت بیماری مزبور مشخص نیست اما محققان بر این باورند که عوامل ارثی و دیابت و به ندرت استفاده از داروهای تیروئید همچون متی مازول در ظهور آن نقش دارند.
قاعدگی های نا منظم، رشد موهای زاید، جوش های پوستی ( آکنه ) و چاقی در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک مشاهده می شود. این عارضه می تواند در نوجوانی با دوره های قاعدگی نامنظم مشخص گردد یا اینکه بعدها به دنبال افزایش وزن یا مشکل در باروری تشخیص داده شود.
علت دقیق سندرم تخمدان پلی کیستیک هنوز ناشناخته است. زنان مبتلا ممکن است به دلیل مشکلات به وجود آمده در تخمک گذاری، برای باردار شدن با مشکل مواجه شوند. تشخیص زودهنگام و شروع درمان می تواند به پیشگیری عوارض طولانی مدت آن مثل دیابت نوع ۲، بیماری های قلبی و سکته کمک کند.
شواهد سونوگرافی تخمدان پلی کیستیک ( افزایش حجم تخمدان به بیش از ۹ میلی لیتر، وجود کیستهای ۲–۸ میلی متری به تعداد ۱۰ یا بیشتر در هر تخمدان و افزایش دانسیته استرومای رحم ( هایپرپلازی آندومتر ) ) هستند.
اختلالات متابولیکی از جمله افزایش سطح سرمی هورمون های LH، تستوسترون، انسولین، پرولاکتین و مقاومت به انسولین در این بیماری شایع است.
درمان با کلومیفن، قرص های خوراکی ضدبارداری، گنادوتروپین ها آگونیست های GNRH، مصرف هم زمان کلسیم و ویتامین D و رژیم لاغری می باشد. در موارد مقاوم لاپاراسکوپی انجام می شود.
