سلجم
لغت نامه دهخدا
سلجم. [ س َ ج َ ] ( ع ص ، اِ ) ریش سخت دراز و انبوه. || چاه قدیم بسیار آب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). || دراز از اسب و مردم و پیکان یا عام است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). تیر دراز ازپیکان ج ، سلاجم. ( مهذب الاسماء ). || سر دراز زنخ. ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || شتر کلانسال سخت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
معرب شلغم . یا ریش سخت دراز و انبوه .
فرهنگ عمید
پیشنهاد کاربران
شلغم|
تَسْألُنی بِرَامَتَیْنِ سَلْجَماَ.
رَامة: موضع بقرب البَصْرة، والسلجم: معروف، قال الأزهری: هو بالسین غیر معجمة، ولا یقال شلجم ولا ثلجم، وضم رامة إلى موضع آخر هناک فقال "برامتین" کما قال عنترة.
... [مشاهده متن کامل]
شَرِبَتْ بماء الدُّحْرُضَیْنِ . . .
وإنما هو وَسِیع ودُحْرُض، وهما ماآن أو موضعان، فثنى بلفظ أحدهما، کما یقال: القَمَرَان، والعُمَرَانِ.
یضرب لمن یطلب شیئاً فی غیر موضعه
مجمع الامثال ج1 ص142
تَسْألُنی بِرَامَتَیْنِ سَلْجَماَ.
رَامة: موضع بقرب البَصْرة، والسلجم: معروف، قال الأزهری: هو بالسین غیر معجمة، ولا یقال شلجم ولا ثلجم، وضم رامة إلى موضع آخر هناک فقال "برامتین" کما قال عنترة.
... [مشاهده متن کامل]
شَرِبَتْ بماء الدُّحْرُضَیْنِ . . .
وإنما هو وَسِیع ودُحْرُض، وهما ماآن أو موضعان، فثنى بلفظ أحدهما، کما یقال: القَمَرَان، والعُمَرَانِ.
یضرب لمن یطلب شیئاً فی غیر موضعه
مجمع الامثال ج1 ص142