سربنه

بنه که بمعنی لوارم سنگین و اثاث لشکر میباشد و سربنه هم نگهبان آن میباشد که معمولا درجایی دورتر از لشکر برپامیشود

در لهجه دره طالقان و . . .
زمینی برای کشت خارج از روستا ( از نفرین زمین اثر جلال آل احمد )