سبک توصیفی

پیشنهاد کاربران

�سبک توصیفی� معمولا پرداختی عمیق تر از �سبک توضیحی� به موضوع دارد. در حالی که نگارش توضیحی ممکن است دربردارنده ی برخی جزئیات و اطلاعات وصفی باشد، نگارش توصیفی از بسیاری از عناصر نگارش و آرایه های ادبی از جمله استعاره و تشبیه استفاده می کند. هدف نگارش توصیفی، وارد کردن مخاطبین به دنیای اثر است، به شکلی که انگار آن ها مستقیما در حال تجربه ی رویدادها هستند. اغلب آثار داستانی در دسته بندی �سبک توصیفی� جای می گیرند و همینطور برخی آثار غیرداستانی از جمله شرح حال ها.
...
[مشاهده متن کامل]

اگر در حال خلق داستان هستید، هر چه توصیفات بیشتری را با واژه هایتان ارائه کنید، مخاطبین بیشتر می توانند با داستان شما ارتباط برقرار کنند. علاوه بر این، نویسندگان از کاراکترهای داستان هایشان سوال هایی می پرسند تا به درک بهتری از جزئیات آن شخصیت ها برسند. جزئیات درباره ی محیط، رویدادها و افرادی که در داستان حضور دارند، به مخاطبین کمک می کند جهان مورد نظر شما را بهتر تصور و درک کنند. این سبک در خلق شعر نیز به کار گرفته می شود، و توصیفات متعدد در شعرها، در خلق صحنه یا احساسی مشخص کاربرد دارد. برخی از آثاری که از �سبک توصیفی� استفاده می کنند، عبارتند از: شعر و ترانه، سفرنامه ها، ژورنال های شخصی، و برخی داستان ها.
�بهار من تنها همین است / تک نهال بامبو / و یک شاخه ی بید� هایکو اثر �کوبایاشی ایسا�
البته آثاری که فقط �سبک توصیفی� را به کار می برند، معمولا چندان طولانی نیستند. در واقع به هیچ وجه شایع نیست که صد در صدِ یک رمان به شکل توصیفی نوشته شود، و سبک نگارش بعدی ما، یعنی �سبک روایی� در آن به کار نرود. ( برگرفته از ایران کتاب )