ساگردو

نام Sagredo در واقع گونه ی تغییر یافته ی واژه ی لاتین “Sacratus” است.
معنای لغوی: این واژه به معنای �مقدس�، �تطهیر شده� یا �وقف شده ( برای خدا ) � است.
در گویش ونیزی: در گذر زمان، حرف �c� در Sacratus به �g� تبدیل شده و به صورت Sagredo درآمده است. این یک تغییر آوایی رایج در زبان های رومی تبار ( Romance languages ) است که در آن صامت های بی صدا به صامت های صدادار تبدیل می شوند.
۲. در زبان های غربی ( ریشه های لاتین )
از آنجا که ریشه ی این واژه لاتین است، با کلمات مشابه در سایر زبان های غربی هم خانواده است:
در انگلیسی: با واژه ی Sacred ( مقدس ) هم ریشه است.
در اسپانیایی و پرتغالی: با واژه ی Sagrado ( مقدس ) دقیقاً یک معنا را دارد.
در فرانسوی: با واژه ی Sacr� مرتبط است.
۳. اهمیت تاریخی و فرهنگی در ونیز
نام ساگردو فراتر از یک معنای لغوی، یادآور یکی از خانواده های اشرافی ( نوبل ) مشهور ونیز است. این خانواده در تاریخ جمهوری ونیز نقش بسیار مهمی داشتند:
خاندان ساگردو: این خانواده از قرن نهم میلادی در ونیز حضور داشتند و نفوذ سیاسی و مذهبی زیادی داشتند ( حتی یکی از اعضای این خانواده به نام “نیکولو ساگردو” در قرن ۱۷ میلادی دوج ( Doge ) یا حاکم ونیز شد ) .
در علم و ادبیات: مشهورترین کاربرد این نام در سطح جهانی، مربوط به گالیله ( Galileo Galilei ) است. گالیله در کتاب مشهور خود �گفتگو در باب دو نظام بزرگ جهان�، یکی از سه شخصیت اصلی داستان را �ساگردو� نام گذاری کرد. در این کتاب، شخصیت ساگردو نماد فردی هوشمند، بی طرف و روشنفکر است که به دنبال حقیقت می گردد.
جمع بندی:
اگر به زبان ونیزی و غربی بخواهیم آن را خلاصه کنیم:
معنای مذهبی: امر مقدس یا وقف شده.
معنای اجتماعی: اصالت و اشرافیت ونیزی.
معنای علمی/فرهنگی: نماد هوش و جستجوگری ( به واسطه ی آثار گالیله ) .