زیویه دژ

دانشنامه آزاد فارسی

زیویِه، دژ
قلعه ای باستانی در ۵۰ کیلومتری شرق شهرستان سَقِز در جنوب دریاچۀ ارومیه. زیویه تا قرن ۷ پ م در قلمرو پادشاهی مانا بود. بر پایۀ کاوش های باستان شناختی، دژ زیویه تا سال ۵۲۵پ م محور سیاسی منطقه بود تا این که در جریان جنگ های داخلی ایران به فرماندهی داریوش اول هَخامَنِشی، پس از مرگ کَمبوجیه، کانون مقاومت سرکردگان محلی شده و به دست سپاه داریوش نابود شد.

پیشنهاد کاربران

زیویه: Zīwēeh - نام دخترانه، واژه فارسی باستان و آشوری
زیویه، محوطه ای باستانی در ۴۵ کیلومتری جنوب شرقی� سَقِز است که در نوشته های آشوری با نام های "زیبیریم یا اوزبیا یا سَقِز ( کردستان ) - 𒌷𒌑𒁉𒀀" آمده و یکی از فرمانروایی های ویژه ماناها ( "ایزیرتا یا�ایزیرتو - 𒄿𒍣𒊏𒌅" در تپه قَلایچی بوکان و ارومیه ) شناخته می شده است.
...
[مشاهده متن کامل]

نخستین اشاره به آن در "سنگ نوشته اورامان" سارگِن دوم دیده می شود
پژوهشگران هنر زیویه را سَرِهمی ( ترکیبی ) از: مانایی، آشوری، اورارتویی و سَکایی می دانند!
.
گنجینه زیویه شامل اشیای زرین، سیمین، مفرغی، عاج و سفال است. نقش هایی مانند درخت زندگی، شیر، اسب بالدار، عقاب، ارابه و موجودات اسطوره ای بر این آثار دیده می شود و مهارت بالای فلزکاری و عاج تراشی هنرمندان آن دوره را نشان می دهد.
زیو ( زیمو ) : zīmu / zīvu - واژه آشوری و اکدی -
گنج، زَر، طلا، باارزش، گران بها -
نور، درخشش، پرتو، روشنایی -
اکسیر، کیمیا، نایاب، کمیاب، نادر
.
یه: پسوند مکان و همانندی
.
مینو ( معنی ) : بیرون ریختن گوهره ی گرانبها، تراوش نگین با ارزش، مروارید -
خوش خبر، شنیدنی، بشارت دهنده گوش نواز، دلگرم روح افزا، نوید بخش، آرامش بخش
نور پادشاهی، فَرّ ایزدی، برگزیده، گیرا، مهره مار، فرهمند، جذاب، دلنشین، کاریزما دار!
سودمند، بدرد بخور، کار راه انداز، وِشکَرد! -

منابع• https://www.sharghdaily.com/بخش-روزنامه-100/932850-زیویه-محل-امن-ماناها• https://fa.wikipedia.org/wiki/قلعه_زیویه• https://fa.wikipedia.org/wiki/سنگ‌نوشته_اورامان