زین پشتی یا دورسوم سله ( dorsum sellae ) بخشی از استخوان پروانه ای ( اسفنوئید ) در جمجمه است. لبه خلفی استخوان پروانه ای سر انسان توسط یک صفحه استخوانی چهارگوش به نام زین پشتی تشکیل می شود. زین پشتی حد خلفی زین ترکی را محدود می کند.
فضای شیب داری در عقب زین پشتی قرار دارد که نَشیب ( کلیووس ) نامیده می شود. زین پشتی همراه با قسمت پایه ای ( بازیلار ) استخوان پس سری ( اکسیپیتال ) ، نشیب را تشکیل می دهد.
در استخوان پروانه ای، لبه قدامی زین ترکی توسط دو برآمدگی کوچک، در هر طرف یکی، تکمیل شده است. این دو برآمدگی زائده های بالینی ( کلینوئید ) میانی نامیده می شوند. زین پشتی در زوایای فوقانی خود به دو تکمه ( توبرکل ) ختم می شود که زائده های بالینی خلفی نام دارند. زائده بالینی خلفی بر روی دو زاویه فوقانی زین پشتی خارج می گردد. زائده خاره ای ( پتروزال ) در دو سوی تنه و در زیر زین پشتی قرار دارد که با راس زائده خاره ای استخوان گیجگاهی مفصل می شود. اندازه و شکل این زائده ها در افراد گوناگون به طور قابل توجهی متفاوت است.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلففضای شیب داری در عقب زین پشتی قرار دارد که نَشیب ( کلیووس ) نامیده می شود. زین پشتی همراه با قسمت پایه ای ( بازیلار ) استخوان پس سری ( اکسیپیتال ) ، نشیب را تشکیل می دهد.
در استخوان پروانه ای، لبه قدامی زین ترکی توسط دو برآمدگی کوچک، در هر طرف یکی، تکمیل شده است. این دو برآمدگی زائده های بالینی ( کلینوئید ) میانی نامیده می شوند. زین پشتی در زوایای فوقانی خود به دو تکمه ( توبرکل ) ختم می شود که زائده های بالینی خلفی نام دارند. زائده بالینی خلفی بر روی دو زاویه فوقانی زین پشتی خارج می گردد. زائده خاره ای ( پتروزال ) در دو سوی تنه و در زیر زین پشتی قرار دارد که با راس زائده خاره ای استخوان گیجگاهی مفصل می شود. اندازه و شکل این زائده ها در افراد گوناگون به طور قابل توجهی متفاوت است.
wiki: زین پشتی